Treść orzeczenia
Sygn. akt III CO 15/07
Postanowienie
Dnia 26 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Starosty Powiatu T. przy uczestnictwie Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z. reprezentowanej przez kuratora "T." sp. z o.o. z siedzibą w K. i Funduszu Wczasów Pracowniczych sp. z o.o. w Z. o zasiedzenie nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 października 2007 r., na skutek skargi uczestnika Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów "B." S.A. w Z. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt III CSK 84/07, odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej Towarzystwa Hoteli i Pensjonatów „B.” S.A. w Z. - uczestnika postępowania w sprawie o zasiedzenie własności nieruchomości z wniosku Skarbu Państwa – Starosty Powiatu T. Orzeczenie to nie zawierało uzasadnienia na piśmie.
Ta sama uczestniczka złożyła skargę o wznowienie postępowania przed Sądem Najwyższym oraz zmianę postanowienia z dnia 12 kwietnia 2007 r. przez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W uzasadnieniu skargi powołano się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie SK 68/06, opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 15 czerwca 2007 r. stwierdzający niezgodność art. 3989
§ 2 zd. 2 k.p.c. z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art.
2 Konstytucji RP, który zdaniem skarżącej stanowi wystarczającą podstawę wznowienia postępowania zgodnie z art. 4011 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wznowienie postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy Trybunał orzekł o niezgodności z Konstytucją RP, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą takiego aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Z treści skargi o wznowienia postępowania wynika, że uczestniczka kwestionuje odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zamierza w drodze wznowienia postępowania doprowadzić do rozpoznania skargi kasacyjnej. Wskazuje na to jednoznacznie zawarty w skardze wniosek o zmianę odmownego postanowienia Sądu Najwyższego.
Wystarczy wobec tego wskazać, że normatywną podstawą odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej uczestniczki był art. 3989 § 2 zd. 1 k.p.c. a Trybunał
Konstytucyjny orzekł wyłącznie o niezgodności z przepisami konstytucyjnymi zdania drugiego tego paragrafu, zwalniającego sąd kasacyjny od sporządzania pisemnego uzasadnienia. W tym trybie nie został usunięty przepis, który stanowił podstawę odmowy przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej uczestniczki. Dlatego przedmiotowa skarga, jakkolwiek sformułowana w sposób odpowiadający treści art. 4011 k.p.c., nie została oparta na ustawowej podstawie i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie 410 § 1 k.p.c. (podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007 r. III CO 8/07 nie publ. ).