Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 56/07
Postanowienie
Dnia 27 września 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z wniosku wierzycieli J.C. i in. , przeciwko dłużnikom A. S. i J. S. o świadczenie pieniężne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 września 2007 r., na skutek skargi wnioskodawców o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 13 czerwca 2005 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 13 czerwca 2005 r. oddalił zażalenia wierzycieli oraz dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 lutego 2005 r., które zapadło w wyniku skargi na postanowienie komornika co do kosztów egzekucyjnych.
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje na prawomocne orzeczenia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie.
W świetle przytoczonego uregulowania zasadniczego zatem znaczenia nabiera pytanie o charakter zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 13 czerwca 2005 r.: czy jest ono orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. W orzecznictwie wskazuje się, że w zakresie postępowania egzekucyjnego zwrot „postanowienia kończące postępowanie w sprawie” nie może być, tak jak w postępowaniu rozpoznawczym, utożsamiany z orzeczeniami definitywnie kończącymi całe postępowanie, lecz powinien być interpretowany z uwzględnieniem specyfiki postępowania egzekucyjnego. Rozumując w ten sposób, w postępowaniu egzekucyjnym zwrotem „postanowienia kończące postępowanie w sprawie” obejmuje się orzeczenia kończące zasadnicze części tego postępowania, np. za orzeczenie kończące postępowanie w sprawie uznaje się postanowienie w przedmiocie przybicia. Wyklucza się natomiast z zakresu tego zwrotu postanowienia rozstrzygające jedynie kwestie incydentalne, wpadkowe, za które uważa się w szczególności postanowienia co do kosztów postępowania egzekucyjnego. W odniesieniu do postanowień co do kosztów postępowania egzekucyjnego podkreśla się, że gdy chodzi o zaskarżalność skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem, nie mogą one być traktowane inaczej niż zbieżne z nimi co do istoty postanowienia co do kosztów postępowania rozpoznawczego (por. w szczególności postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CNP 67/06, niepubl.).
Z tych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).