Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 37/11
Postanowienie
Dnia 26 stycznia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Wojskowego Biura Emerytalnego w K. przeciwko J. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2012 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 października 2009 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku pozwany J. M. wskazał, że zaskarża w całości prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 października 2009 r. i stwierdził między innymi, że zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących pozwanemu środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż od powyższego wyroku nie przysługiwał i aktualnie również nie przysługuje środek zaskarżenia, bowiem wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50 000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, że pozwany nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu wskazanego wyroku Sądu drugiej instancji w tej części, w jakiej Sąd Okręgowy uwzględniając jego apelację zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji i obniżył zasądzoną od J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Wojskowego Biura Emerytalnego w K. kwotę 50 588,88 zł do kwoty 46 668,24 zł, a zatem niedopuszczalne było zaskarżenie wyroku Sądu Okręgowego w całości.
Jednakże ta wadliwość, która prowadziłaby do częściowego odrzucenia skargi (w części obejmującej wyrok uwzględniający apelację), o tyle nie ma istotnego znaczenia, że skarga podlega odrzuceniu w całości, jako nie spełniająca wymagania określonego w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.
Przepis ten przewiduje między innymi konieczność wykazania w skardze, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, wymaga to przedstawienia w odpowiednim wywodzie prawnym argumentów wykazujących w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, że nie istniała i nie istnieje możliwość wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze wszystkich innych przewidzianych prawem środków. Nie jest zatem wystarczające wykazanie, że od orzeczenia nie przysługiwała i nie przysługuje skarga kasacyjna, konieczne jest przeprowadzenie wyczerpującego wywodu prawnego wykazującego niedopuszczalność w sprawie lub nieskuteczność także wszystkich innych środków takich jak między innymi skarga o wznowienie postępowania oraz inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu jego wykonalności (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08, z dnia 23 stycznia 2009 r. I NCP 108/08 i z dnia 3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11, niepubl.).
Z uwagi na to, że rozpoznawana skarga nie zawiera żadnego wywodu wykazującego brak możliwości wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze innych, poza skargą kasacyjną, środków prawnych, Sąd Najwyższy orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 1 w zw. z art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.