Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 33/07
Postanowienie
Dnia 25 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz S. C. i in., przeciwko Z. O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2007 r., na skutek skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 września 2006 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Skarżąca Z. O. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 września 2006 r., II Ca …/06 wydanego w wyniku nieuwzględnienia apelacji pozwanej (Z. O.) od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 lutego 2006 r., sygn. akt I C …/05.
Wniesiona skarga przewidziana w art. 4241 k.p.c. powinna zawierać wszystkie konstrukcyjne jej elementy wskazane w art. 4245 § 1 k.p.c., a zwłaszcza
– uprawdopodobnienie szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.). Wymóg ten byłby wówczas spełniony, gdyby skarżący złożył oświadczenie, że szkoda już wystąpiła w czasie wniesienia skargi, wskazał jej rodzaj i rozmiar oraz powołał się lub przedstawił dowody lub inne środki uprawdopodobniające to oświadczenie (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.). Tymczasem w skardze kasacyjnej wyjaśniono tylko bardzo ogólnie bez szczegółowego wywodu to, że „została jej (pozwanej) wyrządzona poważna szkoda” i na podstawie zakwestionowanego orzeczenia „można wszcząć przeciwko pozwanej postępowanie egzekucyjne”. Jako przedmiot zaskarżenia wskazano ponadto kwotę 760 zł (§ 1 i 2 skargi). Jednocześnie skarżąca nawiązuje do „całej serii identycznych spraw wniesionych przez Prokuratora Rejonowego działającego w imieniu i na rzecz poszczególnych osób fizycznych”. Szkoda jako zasadniczy element skargi musi być, oczywiście, spowodowana wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Bez znaczenia w tym zakresie pozostaje stan rzeczy wywołany przez inne rozstrzygnięcia sądowe w podobnych sprawach (por. też np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CNP 64/06 i 67/06). Należało zatem uznać, że w skardze skarżącej nie spełniono jednak jej konstrukcyjnego wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i dlatego istniały podstawy do jej odrzucenia (art. 4248
§ 1 k.p.c.).