Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 3/08
Postanowienie
Dnia 22 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marian Kocon
w sprawie z powództwa Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala (…) w M.(...) przeciwko Skarbowi Państwa-Ministrowi Skarbu Państwa o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2008 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 czerwca 2006 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2007 r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w K. i oddalił powództwo Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala (…) w M.(...) przeciw Skarbowi Państwa – Ministrowi Skarbu Państwa, w sprawie o zapłatę.
Powód wniósł skargę na podstawie art. 4241
§ 1 k.p.c., w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4245
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem, przytoczenie podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne oraz wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.
Skarga nie spełnia opisanych wymogów. Przede wszystkim, w sprawie była możliwa zmiana lub uchylenie skarżonego orzeczenia, gdyż powodowi przysługiwała skarga kasacyjna. Nie zachodzą więc warunki z art. 4241 § 1 k.p.c., a skarżący nie powoływał się na okoliczności z art. 4241
§ 2 k.p.c. Ponadto, w skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 2 k.p.c.).