Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 24/11
Postanowienie
Dnia 14 października 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa J. J.-Ż. przeciwko Ja. J. i J. J. o zachowek, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2011 r., na skutek skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 18 lutego 2010 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2010 r. Sąd Okręgowy oddalił apelację powódki J. J.-Ż. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 12 czerwca 2007 r.
Powódka J. J.-Ż. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Sądu Okręgowego, w której zarzuciła, naruszenie prawa materialnego i procesowego, a nadto wskazała, iż na skutek wydania wyroku powódce została wyrządzona szkoda.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171
§ 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego wyroku niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. Z tego powodu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.), który oznacza złożenie przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia poprzez powoływanie i przedstawianie dowodów, w tym tzw. dowody niedające pewności, oraz innych środków, nieuznawanych przez kodeks za dowody, np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów.
Skarżąca w skardze nie wskazała rodzaju ani rozmiaru szkody, na którą się powołuje, co w oczywisty sposób nie spełnia wymagania art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i przesądza, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).