Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 22/12
Postanowienie
Dnia 12 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa T. sp. z o.o. w K. przeciwko C. Aluminium System sp. z o.o. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2012 r., na skutek skargi strony pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 4 maja 2012 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r. Sąd Okręgowy oddalił wniosek pozwanej C. Aluminium System, sp. z o.o. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 28 marca 2012 r.
Od postanowienia Sądu Okręgowego pozwana w wniosła skargę o „stwierdzenie nieważności” postanowienia z dnia 4 maja 2012 r..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarżący wniósł skargę „o stwierdzenie nieważności”, a więc środek nieznany w polskim systemie prawnym, a o kwalifikacji tej skargi jako skargi przewidzianej w art. 4241 lub art. 5192 k.p.c. nie może być mowy, gdyż nie nadano jej odpowiedniej formy przewidzianej w art. 4244 k.p.c.
Niezależnie od tego należy zaznaczyć, ż e w dniu 22 lipca 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu 25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje obecnie tylko od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 4241
, art. 5192
, art. 11481
§ 3, art. 11511
§ 3 i art. 1215
§ 3 k.p.c.). Od innych prawomocnych orzeczeń, w tym postanowień incydentalnych, a także orzeczeń wydanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz upadłościowym i naprawczym, skarga nie przysługuje (art. 7674
§ 3 k.p.c. oraz art. 33 ust. 3 i art. 2231 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), a jeżeli przez ich wydanie została wyrządzona szkoda, strona może dochodzić jej wynagrodzenia bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi, czyli przed sądem powszechnym, bezpośrednio od Skarbu Państwa, w sprawie o odszkodowanie (art. 4241b
).
Zasada bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego oznacza stosowanie w sprawie będącej w toku przepisów obowiązujących w chwili podejmowania czynności, a z art. 4248 k.p.c. wynika, że skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów skargę powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dotyczącego rozstrzygnięcia w przedmiocie kwestii incydentalnej, pomocniczej, jaką jest nadanie klauzuli wykonalności odrzucono jako niedopuszczalną (art. 4248
§ 1 w związku z art. 4241
§ 1 i 2 k.p.c.).
Z tych względów skarga pozwanego, jako środek nieznany w polskim systemie prawa procesowego, jak też niespełniający podstawowych wymagań przewidzianych w art. 4244 k.p.c., została odrzucona (art. 4248
§ 1 k.p.c.).