Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 14/09
Postanowienie
Dnia 16 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z wniosku J.G. przy uczestnictwie M.G. o zniesienie współwłasności nieruchomości, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r., na skutek skargi uczestniczki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację uczestniczki M.G. od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 lipca 2006 r., orzekającego o zniesieniu współwłasności.
Orzeczenie Sądu Okręgowego uczestniczka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4241
§ 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Z akt sprawy wynika i przyznaje to w skardze sama uczestniczka, że nie wniosła ona skargi kasacyjnej od orzeczenia Sądu drugiej instancji, choć ze względu na wartość przedmiotu sprawy (zaskarżenia) była ona dopuszczalna. W związku z tym jest oczywiste, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych było możliwe. Warunki dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidziane w art. 4241
§ 1 k.p.c., nie zostały zatem spełnione.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245
1 pkt 5 k.p.c.).