Treść orzeczenia
Sygn. akt III CNP 11/07
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 6 lipca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa JP, IK, KG, SK i działającego na ich rzecz Prokuratora Rejonowego w W. oraz Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz [...] przeciwko ZO o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2007 r., skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K., na skutek apelacji Prokuratora Rejonowego w W. działającego na rzecz wszystkich powodów, od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 10 października 2005 r. oddalającego powództwo, oddalił apelację w części dotyczącej powodów MK, MŁ, TB i JG oraz zmienił zaskarżony wyrok w dalszej części przez uwzględnienie powództwa pozostałych powodów.
Wyrok Sądu Okręgowego w K. w części uwzględniającej apelację zakwestionowany został przez skarżącą ZO skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241
§1 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa przepis art. 4245 § 1 k.p.c. Wśród wymagań tych istnieje wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Jego spełnienie polega na przedstawieniu wywodu przekonującego, że szkoda wystąpiła, określeniu jej rodzaju i rozmiaru, czasu powstania oraz związku przyczynowego z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16, z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl., z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, niepubl., z dnia 27 kwietnia 2007 r., III CNP 24/07 niepubl.). Obowiązkiem skarżącego jest ponadto uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, a więc wykazanie jej przy użyciu dowodów lub innych środków niespełniających wymagań wynikających z przepisów o postępowaniu dowodowym (art. 243 k.p.c.), czego skarżąca nie dopełniła. Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarczy oświadczenie skarżącej, iż została jej wyrządzona poważna szkoda oraz stwierdzenie, że szkoda wynikająca z niezgodności orzeczenia z prawem jest oczywista.
Wniesiona skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
W skardze, w części określającej jej istotę, należy wykazać, że zawiera ona między innymi „wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe" (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Spełnienie tego wymagania oznacza, że skarżącą obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie – w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia - jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinna zatem wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje nie tylko skarga kasacyjna, ale także skarga o wznowienie postępowania (por. postanowienie SN z dnia 28 października 2005 r., V CNP 13/05; postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., l CNP 28/05). Skarżąca stwierdziła tylko, że zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w oparciu o przysługujące stronie środki prawne nie było możliwe.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c. w związku z art. 4245
§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c.).