III AO 24/98PostanowienieSNIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych · Wydział III

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 1998 r.

Zobacz w SAOS

Teza

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie była reprezentowana przez aktualnego pełnomocnika z tej przyczyny, że o posiedzeniu sądowym został powiadomiony pełnomocnik, któremu strona wypowiedziała pełnomocnictwo, ale nie zawiadomiła o tym sądu (art. 411 w związku z art. 94 § 1 KPC).

Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Postanowienie z dnia 4 czerwca 1998 r.

Sygn. akt III AO 24/98

Teza

Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, jeżeli strona nie była reprezentowana przez aktualnego pełnomocnika z tej przyczyny, że o posiedzeniu sądowym został powiadomiony pełnomocnik, któremu strona wypowiedziała pełnomocnictwo, ale nie zawiadomiła o tym sądu (art. 411 w związku z art. 94 § 1 KPC).

Przewodniczący: SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Andrzej Wasilewski.

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 1998 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielofunkcyjnego „H.” Spółki z o.o. w G. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia 25 marca 1996 r. [...] o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 1997 r. [...] postanowił: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżąca „H.” Spółka z o.o. wniosła o wznowienie postępowanie w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 1997 r., III RN 84/97, ze względu na to, że skarżąca została pozbawiona możności działania i obrony swoich praw oraz o uchylenie lub stwierdzenie nieważności tego wyroku i oddalenie rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowanie podniosła, że Sąd Najwyższy zaskarżonym wyrokiem uchylił zaskarżony rewizją nadzwyczajną wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę „H.” Sp. Z o.o. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji wymiarowej celnej w wyniku wznowienia postępowania. Skarżąca zarzuciła, że Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę w nieobecności strony oraz ustanowionego w sprawie pełnomocnika, którzy nie zostali powiadomieni o terminie posiedzenia w tej sprawie, mimo że pełnomocnictwo zostało doręczone Sądowi Najwyższemu w dniu 21 listopada 1997 r. W ocenie wnoszącego skargę o wznowienie postępowania pełnomocnictwo udzielone adwokatowi reprezentującemu stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie rozciągało się na postępowanie przed Sądem Najwyższym w niniejszej sprawie. Pozbawienie strony postępowania możności obrony swoich praw stanowi, w ocenie skarżącej, naruszenie zasady równości stron i prawa strony do rzetelnej i sprawiedliwej procedury.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z przepisem art. 401 pkt 2 KPC można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Skarżący opiera skargę o wznowienie postępowania na tej podstawie, że strona i jej jedyny pełnomocnik nie zostali powiadomieni o terminie rozprawy przed Sądem Najwyższym zakończonej wyrokiem z dnia 3 grudnia 1997 r. III RN 79/97, ( w skardze błędnie podano datę 7 grudnia 1997 r.), wskutek czego strona została pozbawiona możności działania i obrony swoich praw. Z akt sprawy wynika, że o terminie rozprawy został powiadomiony prawidłowo pełnomocnik strony adwokat Edmund S., którego zakres pełnomocnictwa nie był ograniczony, wbrew twierdzeniu skarżącej, do postępowania przed sądem administracyjnym [...]. Z treści udzielonego mu pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnictwo to rozciągało się także na postępowanie przed Sądem Najwyższym. W aktach sprawy brak jest ponadto dowodu, że pełnomocnictwo dla adwokata E. S. zostało wypowiedziane ze skutkiem prawnym dla Sądu Najwyższego stosownie do przepisu art. 94 § 1 KPC.

Skarżąca nie wykazała, że pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu Elżbiecie B. zostało dołączone przez pełnomocnika do akt sprawy o sygnaturze III RN 79/97 jak tego wymaga przepis art. 89 § 1 KPC. Za spełnienie określonego w tym przepisie wymagania nie można uznać złożenia pełnomocnictwa na rozprawach przed Sądem Najwyższym w dniu 21 listopada 1997 r. w innych sprawach skarżącego zawisłych w Sądzie Najwyższym.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.