Treść orzeczenia
Sygn. akt II UZ 49/11
Postanowienie
Dnia 18 stycznia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Romualda Spyt (przewodniczący)
SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca)
SSA Maciej Piankowski
w sprawie z wniosku K. K. i B. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. o odpowiedzialność członków zarządu za zobowiązania składkowe, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 stycznia 2012 r., zażalenia wnioskodawcy K. K. na punkt III wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 30 maja 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt III wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 30 maja 2011 r. sygn. akt III AUa […] i przekazuje sprawę w tym zakresie temu Sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem wydanym w dniu 30 maja 2011 r. uchylił wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 sierpnia 2010 r. i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. z dnia 14 lutego 2005 r., wydaną w stosunku do K. K. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu oraz zasądził od pozwanego organu rentowego na rzecz powoda K. K. kwotę 900.00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za obie instancje. Jak wynika z uzasadnienia na zasądzoną przez Sąd drugiej instancji na rzecz powoda kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika radcy prawnego w kwocie 900,00 zł ustalone na podstawie przepisu § 6 i § 13 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...) Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.
Na powyższe postanowienie o kosztach powód K. K. wniósł zażalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego jest wadliwe. W niniejszej sprawie powinno mieć zastosowanie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W uzasadnieniu postanowienia powołano jako podstawę rozstrzygnięcia art. 98 k.p.c., co skutkowało koniecznością zasądzenia w niniejszej sprawie kosztów na podstawie § 12 w związku z § 6 powołanego wyżej rozporządzenia. Mając na uwadze, że wartość przedmiotu sporu rozprawy głównej wynosiła 748901,12 zł, w myśl powołanych przepisów za reprezentowanie strony w sądzie pierwszej instancji radcy prawnemu przysługuje stawka minimalna w wysokości 7200,00 zł, natomiast w sądzie drugiej instancji 75% wyżej wymienionej kwoty tj. 5400 złotych, co daje łączną kwotę 12 600 zł. Wskazać należy, że wyłącznie w myśl art. 102 k.p.c. zwrot kosztów może być zasądzony według zasad słuszności, w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Zatem tylko na tej podstawie sąd może zasądzić od strony przegrywającej część kosztów albo nie obciążyć jej w ogóle kosztami.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z art. 39815
§ 1 k.p.c.