descriptionTreść orzeczenia

Postanowienie z dnia 28 października 2009 r.

Sygn. akt II UZ 37/09

§ 1 k.p.c.).

Przewodniczący SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca), Sędziowie SN: Małgorzata Gersdorf, Zbigniew Myszka.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w B. od wyroku tego Sądu z dnia 23 lipca 2008 r. Sąd odwoławczy podniósł w szczególności, że na etapie postępowania apelacyjnego, a następnie kasacyjnego, spór w niniejszej sprawie dotyczył wyłącznie daty, od której Kazimierz K. powinien otrzymywać emeryturę, a nie samego prawa do tego świadczenia, albowiem zostało ono przyznane ubezpieczonemu wyrokiem Sądu pierwszej instancji z dnia 14 sierpnia 2007 r., który w tym zakresie nie był kwestionowany przez apelujący organ rentowy. Dopuszczalność skargi kasacyjnej zależała zatem od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982

§ 1 k.p.c.), a że skarżący, pomimo wezwania

Sądu, wartości tej nie wskazał, twierdząc iż sprawa dotyczy przyznania emerytury, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986

§ 2 k.p.c.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w B. wniósł zażalenie na to postanowienie, domagając się jego uchylenia. Według żalącego się niniejszą sprawę należy zakwalifikować do spraw o przyznanie emerytury, w których stosownie do treści art. 3982

§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, albowiem postępowanie sądowe toczyło się na skutek odwołania Kazimierza K. od decyzji odmawiającej prawa do tego świadczenia. Przedmiotem sporu było zatem prawo do emerytury, czego nie może zmienić zakres zaskarżenia apelacyjnego odnoszący się wyłącznie do daty, od której prawo do tego świadczenia przysługuje ubezpieczonemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3982

§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że dopuszczalność skargi kasacyjnej niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia uwarunkowana jest przedmiotem sporu w sprawie, a nie przedmiotem zaskarżenia. Przy ocenie przedmiotu sporu w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. decydujący jest przedmiot postępowania sądowego, określony zakresem odwołania od decyzji organu rentowego do sądu. Nie budzi wątpliwości, że w niniejszej sprawie odwołanie dotyczyło decyzji odmawiającej prawa do emerytury i w tym zakresie spór został przeniesiony na drogę postępowania sądowego. Jeżeli zaś spór sądowy, od jego początku wynikającego z odwołania złożonego do Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, dotyczył prawa do emerytury, to tak określony przedmiot sporu nie mógł ulec żadnym zmianom po zakończeniu postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Przedmiot zaskarżenia nie jest pojęciem tożsamym z przedmiotem sporu, a zatem zaskarżenie wyroku Sądu pierwszej instancji tylko w części dotyczącej daty, od której emerytura winna być ubezpieczonemu przyznana, pozostaje bez wpływu na konieczność stwierdzenia, iż niniejsza sprawa dotyczy przyznania emerytury, wobec czego skarga kasacyjna jest w niej dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art.

39816 k.p.c. postanowił jak w sentencji.