descriptionTreść orzeczenia

Postanowienie z dnia 17 marca 1999 r.

Sygn. akt II UZ 30/99

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski, Maria Mańkowska (sprawozdawca).

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 1998 r. odrzucił kasację Jana G. od wyroku tego Sądu z dnia 24 listopada 1998 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o rentę inwalidy wojennego uznając, że kasacja jest niedopuszczalna na podstawie art. 3935 KPC, wobec niedołączenia pełnomocnictwa procesowego przez adwokata umocowanego do sporządzenia i wniesienia kasacji. Pełnomocnik powoda złożył zażalenie na powyższe postanowienie.

Sąd Najwyższy w składzie obecnym nie podziela stanowiska Sądu Apelacyjnego w przedmiotowej sprawie i wyrażonego w powołanym postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1997 r., III CZ 100/97 ( dotąd niepublikowane ), że brak pełnomocnictwa dla adwokata, który wniósł kasację, stanowi o niedopuszczalności kasacji na podstawie art. 3935

KPC.

Stosownie do art. 3933

KPC kasacja powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, o których mowa w art. 126 § 1 KPC. Zgodnie z § 3 tego przepisu, do pisma procesowego należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Brak takiego pełnomocnictwa podlega jednak uzupełnieniu w trybie art. 130 § 1 KPC w związku z art. 126 § 3 KPC. Jest to bowiem brak, który nie dotyczy wymagań stawianych pismu procesowemu w art. 126 § 1 KPC. Usunięcie tego braku jest możliwe, bo odnosi się do strony formalnej skargi kasacyjnej, a nie jej treści.

Z tych też względów Sąd Najwyższy uznał, że niedołączenie do kasacji pełnomocnictwa adwokata, który sporządził skargę, jest brakiem formalnym i może być uzupełnione w trybie art. 130 § 1 KPC. Wobec powyższego zażalenie wnioskodawcy podlegało uwzględnieniu na podstawie art. 39318

KPC.