II UZ 14/11PostanowienieSNIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 2011 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II UZ 14/11

Postanowienie

Dnia 7 czerwca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)

SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z wniosku S. T. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem R. B. o ubezpieczenie społeczne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 czerwca 2011 r., zażalenia organu rentowego na wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 30 listopada 2010 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie S.

TRANS Spółki z o.o. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przy udziale zainteresowanego R. B., o ubezpieczenie społeczne, wyrokiem z 30 listopada 2010

r. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 czerwca 2009 r. w ten sposób, że w pkt 1 ustalił, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe R. B. z tytułu zatrudnienia w „S. – T." Spółka z o.o. w miesiącu styczniu 2009 r. wynosiła 1.126.00 złotych; w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz wnioskodawcy kwotę 137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym 120 zł zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Organ rentowy złożył zażalenie na postanowienie o zasądzeniu kosztów procesu powiększonych o opłatę skarbową od pełnomocnictwa w postępowaniu apelacyjnym na rzecz wnioskodawcy w kwocie 17 zł, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z 30 listopada 2010 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 98 k.p.c. przez zasądzenie od pozwanego organu rentowego kosztów procesu w kwocie 137 zł będących sumą zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym to jest 120 zł oraz opłaty skarbowej w wysokości 17 zł za pełnomocnictwo procesowe, przy jednoczesnym pominięciu przez Sąd treści art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. nr 205 poz. 1585 ze zm.), na podstawie którego organ rentowy zwolniony jest od ponoszenia opłat skarbowych.

W uzasadnieniu wyroku w kwestii zasądzonych kosztów Sąd powołał się na treść art. 98 k.p.c. w związku z art. 99, zgodnie z którymi strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi reprezentowanemu przez radcę prawnego na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W ocenie organu rentowego Sąd Apelacyjny uznając, że do kosztów procesu zaliczane są wszelkie koszty ponoszone przez podmioty postępowania, w tym także opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego, bezpodstawnie jednak obciążył organ rentowy jako stronę przegrywającą proces kwotą 17 zł stanowiącą wyżej wskazaną opłatę skarbową gdyż pominął treść art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym w zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład nie ponosi opłat skarbowych i sądowych. Ustawodawca w przepisie tym wprost uregulował tę kwestię, która nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest nieuzasadnione. W myśl art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), w zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ponosi opłat skarbowych i sądowych. Skarżący nie wziął jednak pod uwagę, że opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł została uiszczona przez wnioskodawcę, tj. przeciwnika procesowego, który wygrał proces. Stanowiła więc ona dla niego koszt procesu niezbędny do celowego dochodzenia praw i celowej obrony w rozumieniu art. 98 k.p.c., który strona przegrywająca (organ rentowy w niniejszej sprawie) obowiązana była zwrócić na zasadach określonych w art. 98 i 99 k.p.c. Kwestia ta została w pełni wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941

§ 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.