Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 23 marca 2001 r.
Sygn. akt II UKN 706/00
Na podstawie art. 3921
KPC tylko w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia, w pozostałych sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja nie przysługuje, jeżeli wartość ta, ustalona stosownie do art. 22 KPC, jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Sędzia Sądu Najwyższego: Maria Tyszel
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2001 r. sprawy z wniosku Jana O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. o wysokość renty inwalidzkiej, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2000 r. [...] postanowił: odrzucić kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 lipca 2000 r. [...] oddalił apelację Jana O. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy I Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w Gdyni z dnia 14 grudnia 1999 r. [...] wydanego w sprawie, w której przedmiotem sporu była wysokość jego renty inwalidzkiej.
Wyrok Sądu Apelacyjnego został zaskarżony kasacją.
Rozpoznając sprawę Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Wprowadzając ustawą z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 43, poz. 189), w miejsce przepisów o rewizji nadzwyczajnej, instytucję kasacji, uprawniającą stronę do zaskarżenia do Sądu Najwyższego orzeczeń sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, ustawodawca nie określił kasacji jako zwykłego środka odwoławczego, a Sądu Najwyższego, jako sądu powszechnego, zwykłej, trzeciej instancji. Kasacja jest szczególnym środkiem zaskarżenia o ograniczonym zakresie przedmiotowym, podmiotowym i czasowym, co oznacza, że nie w każdej sprawie - jest dopuszczalna.
Zaskarżony wyrok został wydany po dniu 1 lipca 2000 r., a więc zgodnie z art. 5 ust. 2 w związku z art. 6 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 48, poz. 554) w rozpatrywanej sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące kasacji w ich brzmieniu nadanym tą ustawą. Przepis art. 3921
KPC zawierający przedmiotowe wyłączenia kasacji wymienia te sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których kasacja przysługuje (niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia). Stosownie do niego kasacja przysługuje w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Tak więc, w sprawach, w których przedmiotem sporu jest wysokość emerytury lub renty, a także wysokość podstawy tych świadczeń, w każdym ich aspekcie - kasacja jest niedopuszczalna, jeśli wartość stanowiącą różnicę pomiędzy pobieranym a dochodzonym świadczeniem - ustalona stosownie do art. 22 KPC - nie sięga dziesięciu tysięcy złotych. Porównanie wysokości ustalonej przez organ rentowy podstawy wymiaru renty pobieranej przez wnioskodawcę z wysokością podstawy żądanej przez niego, wyklucza możliwość zwiększenia renty o kwotę co najmniej 833 zł miesięcznie, dlatego Sąd Najwyższy uznał za niecelowe zwrócenie akt Sądowi Apelacyjnemu dla sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie powołanych przepisów oraz art.
3937
§ 2 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.