Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 12 maja 2000 r.
Sygn. akt II UKN 532/99
W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych podlega odrzuceniu kasacja zarzucająca naruszenie przepisów dotyczących innej decyzji organu emerytalnego niż zaskarżona przez ubezpieczonego w odwołaniu do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Andrzej Kijowski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2000 r. sprawy z wniosku Aleksandra S. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość świadczenia, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...] postanowił : odrzucić kasację.
Uzasadnienie
Aleksander S., działając przez pełnomocnika będącego adwokatem, w sprawie przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość świadczenia, wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 stycznia 1999 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 8 czerwca 1998 r. [...] . Zakres orzekania przez Sąd Wojewódzki nie został w tym wyroku jasno określony. Postępowanie sądowe zostało wszczęte przez wnioskodawcę wskutek złożenia przez niego odwołania od decyzji organu rentowego z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej waloryzacji emerytury policyjnej za marzec 1992 r. W sentencji wyroku Sąd Wojewódzki wskazał, iż rozpoznawał odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji. Jednakże później w trakcie postępowania, wnioskodawca rozszerzał żądania i domagał się wyższej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. Nr 53, poz. 214 ze zm.), a także podwyższenia przysługującej mu również emerytury rolniczej. Sąd Wojewódzki oddalił odwołanie od decyzji z dnia 1 lipca 1996r., a sprawę waloryzacji emerytury rolniczej przekazał do rozpoznania właściwemu oddziałowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W uzasadnieniu Sąd Wojewódzki wskazał, iż dokonane decyzją z dnia 1 czerwca 1994 r. przeliczenie policyjnej emerytury powoda było zgodne z ustawą z dnia 18 lutego 1994 r. Pogląd ten podzielił Sąd Apelacyjny podnosząc także, iż decyzja z dnia 1 czerwca 1994 r. nie została zaskarżona przez wnioskodawcę.
W kasacji zarzucono naruszenie art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1 oraz art. 58 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., podnosząc argumenty przemawiające za zasadnością podwyższenia policyjnej emerytury powoda na ich podstawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu.
Sądy Pracy i Ubezpieczeń Społecznych rozpatrują odwołania od decyzji organów rentowych – w pierwszej instancji sąd okręgowy (uprzednio wojewódzki – art. 4778
KPC), a w drugiej sąd apelacyjny. Przedmiotem postępowania jest zgodność z prawem tylko tej zaskarżonej decyzji. Jeżeli wnoszący odwołanie zgłasza przed sądem żądania niezwiązane ze sprawami objętymi decyzją, to sąd nie może ich rozpatrywać. W niniejszej sprawie oznacza to, iż skoro wnioskodawca odwołał się od decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej obliczenia jego emerytury policyjnej za marzec 1992 r., to żądania dotyczące decyzji z dnia 1 czerwca 1994 r. odnoszącej się do przeliczenia tej emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., nie mogą być przedmiotem rozpoznania przez Sąd. Są to bowiem różne sprawy, dotyczące różnych decyzji organu rentowego, rozstrzygających o innych uprawnieniach wnioskodawcy. W takiej sytuacji sąd powinien nadać temu pisemnemu żądaniu (dotyczącemu przeliczenia emerytury na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r.) właściwy bieg, przekazując je do organu rentowego po to, aby zostały spełnione wymogi z art. 4779
§ 1 KPC (odwołanie wnosi się do organu, który wydał decyzję). Tak słusznie uczynił Sąd pierwszej instancji w odniesieniu do żądania dotyczącego emerytury rolniczej. Jednakże w odniesieniu do żądań wnioskodawcy odnoszących się do przeliczenia emerytury policyjnej Sąd ten nie rozważał w uzasadnieniu prawidłowości obliczenia emerytury w zaskarżonej decyzji z dnia 1 lipca 1996 r. dotyczącej marca 1992
r. Rozważania Sądu Wojewódzkiego w całości dotyczyły niezaskarżonej decyzji emerytalnej z dnia 1 czerwca 1994 r., odnoszącej się do waloryzacji emerytury wnioskodawcy na podstawie ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. Trafnie zatem Sąd Apelacyjny – oddalając apelację wnioskodawcy – stwierdził, że przedmiotem orzekania nie mogły być inne zagadnienia niż związane z emeryturą za marzec 1992 r. Wynika stąd, że kasacja zarzucająca naruszenie przepisów ustawy z dnia 18 lutego 1994 r., które w ogóle nie miały zastosowania do obliczenia emerytury wnioskodawcy za marzec 1992 r., kwestionująca jedynie prawidłowość niezaskarżonej decyzji organu rentowego, podlega odrzuceniu.
Z tych względów na podstawie art. 3938
§ 1 w związku z art. 3935
KPC orzeczono jak w sentencji.