Treść orzeczenia
Sygn. akt II UK 113/13
Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej
Dnia 21 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Kuczyński (przewodniczący)
SSN Katarzyna Gonera
SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku F. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o rentę z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją do byłego ZSRR, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 października 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego […] z dnia 19 kwietnia 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok, znosi postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w zakresie objętym rozprawą przeprowadzoną w dniu 19 kwietnia 2012 r. i przekazuje sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację F. C. od wyroku Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 czerwca 2011 r. oddalającego jej odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, z dnia 18 stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z deportacją do byłego ZSRR.
W skardze kasacyjnej, obejmującej wyrok Sądu drugiej instancji w całości i zawierającej wniosek o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ubezpieczona zarzuciła nieważność postępowania wskutek obrazy art. 379 pkt 5 k.p.c. w związku z art. 214 k.p.c., art. 133 § 3 k.p.c. i art. 391 k.p.c. Zamknięcie rozprawy apelacyjnej i wydanie wyroku mimo nieskutecznego zawiadomienia jej pełnomocnika o terminie rozprawy, w której nie brała udziału oraz niedoręczenia mu odpisu opinii biegłych neurologa i ortopedy doprowadziło do pozbawienia jej możności obrony swych praw.
Sąd Najwyższy zważył co następuje
Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, do pozbawienia strony możliwości obrony jej praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.) dochodzi wówczas, gdy z powodu naruszenia przez sąd lub stronę przeciwną określonych przepisów lub zasad postępowania cywilnego, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możliwości usunięcia skutków tych uchybień na następnych rozprawach poprzedzających wydanie wyroku (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP z 1975 r. nr 3, poz. 66, z dnia 13 marca 1998 r., I CKN 561/97 niepubl., czy z dnia 27 maja 1999 r., II CKN 318/98, niepubl.).
Przed terminem rozprawy apelacyjnej wyznaczonej na 19 kwietnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej powiadomił Sąd Apelacyjny o zmianie adresu jego kancelarii. Zawiadomienie o rozprawie oraz odpis opinii biegłych zostały jednak wysłane pod adresem pełnomocnika podanym przez niego poprzednio, w związku z czym nie był on obecny na rozprawie, podczas której Sąd przeprowadził dowody istotne w sprawie i wydał wyrok. Okoliczności te wskazują na nieważność postępowania przed Sądem drugiej instancji.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 386 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.).