Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 13 lutego 2006 r.
Sygn. akt II PZ 68/05
Błędnie nazwany element skargi kasacyjnej, w którym wskazuje się, że skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę, powinien być potraktowany jako wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania (art. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Roman Kuczyński.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lutego 2006 r. sprawy z powództwa Danuty Ś. przeciwko Ministrowi Zdrowia, Narodowemu Funduszowi Zdrowia - W. Oddziałowi Wojewódzkiemu w P. o wynagrodzenie, odprawę i odszkodowanie, na skutek zażalenia strony pozwanej Narodowego Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 23 września 2005 r. [...] uchylił zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2005 r. [...] Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu odrzucił skargę pozwanego Narodowego Funduszu Zdrowia W. Oddziału Wojewódzkiego w P. od wyroku tego Sądu z dnia 13 maja 2005 r. Sąd ustalił, że skarga nie zawiera uzasadnionego wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania. Nie został zatem spełniony określony w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymóg, którego niezachowanie powoduje z mocy art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucenie skargi kasacyjnej.
Postanowienie to pozwany zaskarżył zażaleniem wnosząc o jego uchylenie.
Zarzucił on, że określone w art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c. wymaganie zostało spełnione.
Pełnomocnik pozwanego w petitum skargi kasacyjnej użył sformułowania „wnoszę skargę kasacyjną” rozumiejąc w ten sposób „wniosek”, o którym mowa w powołanym przepisie. Ponadto skarżący wyodrębnił w osobnym punkcie przyczyny uzasadniające rozpoznanie skargi kasacyjnej, wskazując na występowanie istotnego zagadnienia prawnego. Skarżący posłużył się zwrotem „okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, który jest rodzajowo tożsamy z „uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Występująca między tymi sformułowaniami różnica redakcyjna ma wyłącznie znaczenie stylistyczne”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przepis art. 3984 k.p.c. określa wymogi formalne jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. W § 1 tego artykułu określone są bezwzględne wymagania, co do których ewentualne braki nie mogą być uzupełnione po upływie terminu do wniesienia skargi, natomiast w § 2 określone są wymagania, które w wypadku braku ich spełnienia mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Zachowanie tych wymagań formalnych jest badane przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986 k.p.c.
Zgodnie z § 1 i 2 tego przepisu sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków skargi niespełniającej wymagań określonych w art. 3984
§ 2 k.p.c., natomiast w przypadku stwierdzenia braków co do wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca skargę.
Bezwzględne wymagania skargi kasacyjnej określone są w czterech punktach art. 3984
§ 1 k.p.c. i są następujące: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (pkt 2), wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej sąd drugiej instancji bada, czy wszystkie wymienione elementy zostały zawarte w skardze. Wskazany przepis w punkcie 3 wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem stanowił odrębny element pisma. Zarówno ten wymóg jak i pozostałe określone w art. 3984
§ 1 k.p.c. wymagania mają charakter czysto formalny. Ich spełnienie bada sąd drugiej instancji, którego kontrola ogranicza się do sprawdzenia, czy wszystkie określone w przepisie elementy znalazły się w skardze kasacyjnej.
W niniejszej drodze wnoszący ją pełnomocnik pozwanego użył sformułowania „wnoszę skargę kasacyjną”, po czym następuje oznaczenie zaskarżonego wyroku i przytoczenie podstaw kasacyjnych. Kolejny element skargi został zatytułowany „przedstawiam następujące okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji”, a ostatni zawiera wnioski o zmianę, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku. Zdaniem skarżącego ten trzeci element powinien być uznany za wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Zawarte zostało w nim między innym następujące sformułowanie: „rozpoznając skargę kasacyjną Sąd Najwyższy ukształtuje relacje pomiędzy organami nadzoru i zarządzania nad systemem ochrony zdrowia; ponadto rozpoznanie skargi usunie stan niepewności w zakresie oceny relacji pomiędzy przepisami o charakterze władczym, traktując o czynnościach z zakresu prawa pracy, podejmowanych przez inne osoby niż pracodawca, o których mowa w art. 31 k.p.”. Sformułowanie to może być potraktowane jako wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania mimo jego błędnego zatytułowania, skoro wyraźnie się w nim wskazuje, że skarżącemu chodzi o to, aby Sąd Najwyższy rozpoznał skargę. Od strony formalnej skarga kasacyjna spełnia więc wszystkie określone w art. 3984
§ 1 k.p.c. wymagania i nie było podstaw do jej odrzucenia.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie.