Treść orzeczenia
Sygn. akt II PZ 15/12
Postanowienie
Dnia 5 czerwca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący)
SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z powództwa D. Z. przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w L. o odszkodowanie w związku z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracownika z winy pracodawcy, zadośćuczynienie za nierówne traktowanie w zatrudnieniu, sprostowanie świadectwa pracy i zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 czerwca 2012 r., zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II PK 287/11, odrzuca zażalenie i zasądza od powoda na rzecz pozwanego 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 marca 2012 r., sygn. II PK 287/11 Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powoda D. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 10 września 2010 r., w sprawie przeciwko II Liceum Ogólnokształcącemu w L.
Zażaleniem z dnia 29 marca 2011 r. pełnomocnik powoda zaskarżył to postanowienie domagając się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Regulacje Rozdziału II w Dziale V Księgi I Kodeksu postępowania cywilnego określają w sposób wyczerpujący przypadki dopuszczalności zażalenia. Stosownie do art. 3941
§ 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Natomiast zgodnie z § 2 tego przepisu w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia skargi do rozpoznania nie przewiduje także art. 3989 k.p.c.
W związku z powyższym zażalenie wymagało odrzucenia.