Treść orzeczenia
Sygn. akt II KZ 44/12
Postanowienie
Dnia 12 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie J. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2012 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Kierownika Sekcji zażaleniowo - wnioskowej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2012r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wniosek o wznowienie musi być, dla swojej prawnej skuteczności, sporządzony i podpisany przez adwokata przez radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.). Wnioskodawca prawidłowo został wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego przez złożenie takiego wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro jednak nie wykonał tej czynności w zakreślonym terminie, to prawidłowo zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia jego osobistego wniosku.
Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w przypadku, gdy obrońca ustanowiony z urzędu dla wnioskodawcy oświadczy, że nie stwierdził podstaw do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania, brak jest w unormowaniach kodeksu postępowania karnego przepisu, który upoważniałby Sąd do nakazania obrońcy z urzędu sporządzenia takiego wniosku. W takim wypadku zakłada się, że zgodnie ze swą najlepszą wiedzą i należytą miarą staranności obrońca z urzędu przeanalizował sprawę pod kątem ewentualnego istnienia podstaw wznowieniowych, a okoliczność, iż nie znalazł takowych, traktuje się po prostu jako ich faktyczny brak. Nie istnieje także, w chwili obecnej, żaden przepis nakazujący w opisanej sytuacji ustanowić wnioskodawcy innego obrońcę z urzędu. Prawo wnioskodawcy do obrony należy uznać w takim wypadku za skutecznie zagwarantowane poprzez przydzielenie przez Sąd jednego, pierwszego, obrońcy z urzędu – bez konieczności wyznaczania kolejnych. W omawianym wypadku następny etap postępowania o wznowienie powinno zatem stanowić ustanowienie przez wnioskodawcę w wyznaczonym mu terminie adwokata z wyboru w celu wniesienia i popierania wniosku przed sądem. Podkreślić należy, że wymóg ten pochodzi wprost z ustawy i nie jest możliwe jego pominięcie.
Zastrzeżenia co do działania obrońcy ustanowionego z urzędu mogą być podstawą oceny w postępowaniu przed organami odpowiedzialności zawodowej, nie modyfikują wszakże wymogów formalnych, jakim - zgodnie przepisami Kodeksu postępowania karnego - musi odpowiadać wniosek o wznowienie postępowania. Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.