Treść orzeczenia
Sygn. akt II KZ 22/13
Postanowienie
Dnia 9 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie K. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lipca 2013 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 kwietnia 2013r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 grudnia 2012r. na podstawie art. 437 § 1 kpk postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Skazany w dniu 13 marca 2013r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 grudnia 2012r. Wniosek swój motywował tym, że sporządzenie wniosku zlecił radcy prawnemu, który nie wywiązał się z tego zlecenia.
Argumenty przedstawione przez skazanego nie mogą odnieść oczekiwanego przez niego skutku.
Przede wszystkim zauważyć należy, że zgodnie z dyspozycją art. 82 k.p.k. obrońcą może być jedynie osoba uprawniona do obrony według przepisów o ustroju adwokatury. Powierzenie zatem czynności obrończych osobie nie mającej do tego uprawnień ustawowych, nie może skutkować przyjęciem, że do uchybienia terminowi zwitemu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, doszło z przyczyn niezależnych od skazanego. Dodatkowo zauważyć należy, że skazany brał udział w postępowaniu odwoławczym, a więc również został pouczony o terminach i zasadach wywodzenia kasacji. Należy przyjąć też, że choćby najogólniejsze zasady dotyczące prowadzenia obrony były znane skazanemu, skoro w postępowaniu przed Sądem I instancji korzystał on z pomocy prawidłowo ustanowionego obrońcy, który był adwokatem.
Na koniec wypada też wskazać, że nawet posiadanie prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, nie zwalnia stron procesowych od zainteresowania własną sprawą. Skoro zatem termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia znany był skazanemu, to trzy miesięczna zwłoka od dnia ogłoszenia wyroku do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu, zwłaszcza przy deklarowanym braku jakiegokolwiek kontaktu ze wskazanym radcą prawnym, nie może również zostać potraktowana za usprawiedliwioną.
W tej sytuacji brak podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.