descriptionTreść orzeczenia

Sygn. akt II KO 62/12

Postanowienie

Dnia 12 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2012 r. Przewodniczący II Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku R. M. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2004 r. w sprawie II KK 232/03. U podstaw zaskarżonego zarządzenia legło stwierdzenie, że złożony wniosek o wznowienie postępowania dotyczył postanowienia Sądu Najwyższego o oddaleniu kasacji, które to postanowienie, w świetle utrwalonego orzecznictwa, nie jest orzeczeniem prawomocnie kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Dlatego złożony wniosek o wznowienie postępowania, jako niedopuszczalny z mocy ustawy, nie mógł być przyjęty.

W zażaleniu wniesionym na powyższe zarządzenie R. M. podniosła, że wielokrotnie składała wnioski o wznowienie postępowania do Sądu Apelacyjnego. Były one jednak oddalane, gdyż Sąd ten lekceważył przedstawione nowe dowody. Dlatego domaga się wznowienia postępowania w tej sprawie przez Sąd Najwyższy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne.

Podstawą zaskarżonego zarządzenia jest ustalenie, że wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny z mocy ustawy.

W zaistniałej sytuacji procesowej jedynym sposobem skutecznego podważenia tego zarządzenia byłoby wykazanie, że jest to ustalenie wadliwe. Skoro skarżąca tego nie uczyniła, co więcej w ogóle nie odniosła się do tej kwestii, brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonego zarządzenia.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.