II KK 45/13PostanowienieSNIzba Karna · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2013 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II KK 45/13

Postanowienie

Dnia 5 marca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Piotr Hofmański

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 5 marca 2013 r., sprawy P. D. skazanego z art. 148 § 1 kk z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 października 2012 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 kwietnia 2012 r., postanowił:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną,

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J.

W., Zespół Adwokacki, kwotę 738 zł (słownie siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego P. D.,

3. zwolnić skazanego P. D. od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym.

Kasacja zawierała zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego, a to art. 156 § 3 k.k., poprzez uznanie, że skierowanie ciosu w klatkę piersiową pokrzywdzonego, a następnie pozostawienie go leżącego bez sprawdzania czy żyje i brak próby udzielenia mu pomocy, wskazuje, że skazany godził się na skutek śmiertelny, choć z wyjaśnień skazanego wynika, że skutku takiego nie przewidywał.

Sąd Najwyższy zważył co następuje

Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Ustalenia faktyczne w zakresie przyjęcia zamiaru zabójstwa były przedmiotem zarzutu apelacji obrońcy i zostały należycie rozpoznane przez Sąd odwoławczy. Sąd odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich okoliczności istotnych dla ustalenia zamiaru, z jakim działał skazany, skutkiem czego zmienił przyjętą w wyroku I instancji postać zamiaru bezpośredniego na zamiar wynikowy. Powtórzenie zarzutu apelacyjnego co do ustaleń faktycznych w kasacji, pod pozorem zarzutu naruszenia prawa materialnego, jest niedopuszczalną próbą powielenia kontroli instancyjnej, a przez to obejścia rygorów nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Zarzut nie może więc doprowadzić do uwzględnienia kasacji.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.