II CZ 65/15PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2015 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 65/15

Postanowienie

Dnia 2 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Karol Weitz (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi M.T. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 18 stycznia 2012 r., wydanym w sprawie z powództwa M.T. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w Ł. i Sądowi Rejonowemu w Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 października 2015 r., zażalenia skarżącej (powódki) M. T. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 16 grudnia 2014 r.,

1. oddala zażalenie;

2. przyznaje adwokat M. K., od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego, kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych), podwyższoną o stosowną kwotę stawki podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Powódka M. T., w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w Ł. i Sądowi Rejonowemu w Z. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 stycznia 2012 r. Jako podstawy wznowienia wskazała brak zdolności procesowej i należytej reprezentacji w postępowaniu egzekucyjnym swojej córki A. T. i wykrycie nowych okoliczności i środków dowodowych w postaci faktów, mających miejsce przed i po uprawomocnieniu się zaskarżonego wyroku w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania przyjmując, że nie oparto jej na ustawowych podstawach wznowienia (art. 410 § 1 k.p.c.).

Powódka wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 grudnia 2014 r., zarzucając naruszenie art. 233 § 1 k.p.c., mające polegać na nieprawidłowej ocenie powoływanych przez powódkę w skardze o wznowienie okoliczności, skutkującą uznaniem, iż nie wskazują one na ustawowe podstawy wznowienia. Wniosła na tej podstawie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Brak zdolności procesowej strony lub brak jej należytej reprezentacji (art. 401 pkt 2 k.p.c.) stanowią podstawy wznowienia, gdy dotyczą podmiotów występujących w prawomocnie zakończonym postępowaniu. Powódka powołała się tymczasem na brak zdolności procesowej i brak należytej reprezentacji osoby niebędącej stroną ani interwenientem ubocznym w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. Jej skarga nie została więc oparta na podstawie określonej w art. 401 pkt 2 k.p.c.

Wykryte nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe są podstawą do wznowienia postępowania, o ile mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (art. 403 § 2 k.p.c.). Konieczne jest więc wskazanie w skardze o wznowienie, na czym taki wpływ miałby polegać. Powódka wymagania tego nie spełniła, gdyż nie wskazała, w jaki sposób na wynik sprawy zakończonej wyrokiem z dnia 18 stycznia 2012 r. mogłyby wpłynąć okoliczności, które powołała. Ponadto nie wskazała, czy i dlaczego nie mogła powołać tych okoliczności w prawomocnie zakończonym postępowaniu. Nie zmienia tego treść zażalenia i jego uzupełnienia składane przez pełnomocnika powódki. Sąd Apelacyjny trafnie uznał w związku z tym, że okoliczności przywołane przez powódkę nie mogą być zakwalifikowane do tych, które stanowią podstawę wznowienia określoną w art. 403 § 2 k.p.c. w postaci wykrycia nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych.

Bezprzedmiotowe są w związku z tym wnioski dowodowe powódki dotyczące powoływanych przez nią okoliczności.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941

§ 3 i art. 406 k.p.c., orzekł jak w sentencji.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2, § 19 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.