Treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 52/07
Postanowienie
Dnia 10 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Żyznowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Maria Grzelka
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa Towarzystwa Leasingowego Spółki Akcyjnej przeciwko H.K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 sierpnia 2007 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powodowego Towarzystwa Leasingowego S.A. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2006 r. i odrzucił skargę kasacyjną tejże strony jako nieopłaconą (art. 3986
§ 2 k.p.c.).
W złożonym zażaleniu strona powodowa wnosiła o uchylenie postanowienia odrzucającego wniesioną skargę kasacyjną. Zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 1302
§ 3 k.p.c. oraz art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. Nr 167, poz. 1398). Powodowe Towarzystwo nie negowało faktu nie uiszczenia opłaty od złożonej skargi kasacyjnej, lecz wskazało, że na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 października 2006 r. strona powodowa wniosła zażalenie, które nie zostało rozpoznane i strona skarżąca nie została – po dokonaniu tej czynności – wezwana do zapłaty wskazanej kwoty 3000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Bezspornym jest, że skarżące Towarzystwo nie uiściło należnej od skargi kasacyjnej opłaty. Obszerna treść uzasadnienia zażalenia uzasadnia przytoczenie istotnych czynności i ich wpływ na bieg terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Przewodnim bowiem motywem uzasadnienia zażalenia jest przedwczesność – zdaniem skarżącego – zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Argumentacja ta jest chybiona. Mianowicie postanowieniem z dnia 4 października 2006 r. (k – 359) skarżące Towarzystwo zostało częściowo zwolnione od należnej opłaty sądowej, od skargi kasacyjnej tj. ponad kwotę 3.000 zł; w pozostałej części wniosek ten Sąd Apelacyjny oddalił. W świetle art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie Sądu drugiej instancji w zakresie oddalającym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożone przez powodowe Towarzystwo Leasingowe zażalenie, które uległo odrzuceniu postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 27 października 2006 r., nie przerwało (rozpoczętego 10 października 2006 r. k- 362) biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Z przymiotu prawomocności powołanego postanowienia Sądu drugiej instancji z dnia 4 października 2006 r. oraz doręczonego wezwania do uiszczenia opłaty w wysokości 3.000 zł płynął dla skarżącego obowiązek uiszczenia wymaganej od niego opłaty. Rozważania strony powodowej o dalszych podejmowanych przez nią czynnościach i wnioskach wynikających z art. 95 ust. 2 oraz 96 powołanej ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych są bezprzedmiotowe. Mogą one dowodzić tylko dążenia do pozaustawowego wydłużenia terminu do uiszczenia należnej od skargi opłaty, bądź do przewlekłości postępowania, mogącego godzić w interes strony przeciwnej. W omawianym zakresie zwolnienia od kosztów sądowych doświadczenia praktyki sądowej znalazły wyraz m.in. w treści art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych dostatecznie wyrażającym stanowisko prawodawcy.
Z powyższych przyczyn zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlega oddaleniu (art. 3941
§ 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).