Treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 52/06
Postanowienie
Dnia 30 sierpnia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący)
SSN Maria Grzelka (sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie z powództwa Gminy S. przeciwko J. C. w G. o wydanie przedmiotu dzierżawy i zapłatę i z powództwa wzajemnego J.C. w G. przeciwko Gminie S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2006 r., zażalenia pozwanego - powoda wzajemnego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 marca 2006 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Powodowa Gmina wniosła o nakazanie pozwanemu wydania nieruchomości oraz o zasądzenie od pozwanego kwoty 16.540,- złotych z odsetkami ustawowymi. W odpowiedzi na pozew, złożonej w dniu 23 sierpnia 2004 r., pozwany wystąpił z powództwem wzajemnym o zapłatę kwoty 63.251,21 złotych z odsetkami ustawowymi. Sąd Okręgowy w Z. – Sąd Gospodarczy uwzględnił powództwo główne i oddalił powództwo wzajemne. Apelację powoda wzajemnego Sąd Apelacyjny oddalił wyrokiem wydanym w dniu 19 października 2005 r.
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powoda wzajemnego jako wniesioną w sprawie gospodarczej, w której wartość przedmiotu zaskarżenia przedstawiała kwotę mniejszą niż 75.000,- złotych (art. 3982
§ 1 k.p.c.).
W zażaleniu powód wzajemny zarzucił, że sprawa niniejsza została zapoczątkowana przed wejściem w życie ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego ... (-) Dz.U. nr 13 z 2005 r., poz. 98) w związku z czym do wartości przedmiotu zaskarżenia, warunkującej dopuszczalność kasacji w sprawach gospodarczych, znajdował zastosowanie art. 3921 k.p.c., obowiązujący przed zmianą, zgodnie z którym wymaganą wartością graniczną była kwota 20.000,- złotych. Powołał się na art. 3 w/w ustawy zmieniającej. Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne. Uszło uwagi skarżącego, że – zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. zmieniającej kodeks postępowania cywilnego, stosowanie dotychczasowych przepisów dotyczących złożenia i rozpoznania kasacji uzależnione zostało nie od tego, czy sprawa została wszczęta przed dniem 6 lutego 2005 r., lecz od tego, czy zaskarżone kasacją (skargą kasacyjną) orzeczenie zostało wydane przed w/w datą wejścia w życie ustawy zmieniającej. W przypadku, gdy orzeczenie sądu drugiej instancji zostało wydane po dniu 5 lutego 2005 r. to – bez względu na datę wszczęcia sprawy – do złożenia skargi kasacyjnej ma zastosowanie art. 3982 § 1 k.p.c. zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 3 in princ ustawy zmieniającej.
W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 października 2005 r. Dopuszczalność skargi kasacyjnej z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia podlegała więc ocenie na podstawie art. 398 § 1 k.p.c., co Sąd Apelacyjny przyjął prawidłowo a skarżący ocenił błędnie. Wobec tego, że wartością przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej powoda wzajemnego była kwota 63.251,21 złotych a sprawa miała charakter gospodarczy (czego skarżący w zażaleniu nie zakwestionował) skarga kasacyjna była niedopuszczalna.
Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).