Treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 28/15
Postanowienie
Dnia 12 czerwca 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jan Górowski (przewodniczący)
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 3 listopada 2011 r. wydanym w sprawie z powództwa J. J. przeciwko P. S., H. S. i K. K. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, zobowiązanie i ochronę dóbr osobistych po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 czerwca 2015 r., zażalenia skarżącej (powódki) J. J. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 października 2014 r.,
1. oddala zażalenie,
2. przyznaje do Skarbu Państwa (Sądu Apelacyjnego) adw. B.
O. tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną powódce przed Sądem Najwyższym - kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. J. o wznowienie postępowania w sprawie z jej powództwa przeciwko H. S. i K. K. o odszkodowanie, zadośćuczynienie, zobowiązanie i ochronę dóbr osobistych wskazując, że skarga nie została oparta na ustawowych podstawach wznowienia. Okoliczności bowiem wskazywane przez powódkę nie wyczerpują ani podstawy z art. 401 pkt 2 k.p.c. to jest braku należytej reprezentacji ani podstawy z art. 403 § 2 k.p.c. to jest wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. ponieważ sąd dokonał oceny merytorycznej jej twierdzeń zamiast ograniczyć się do oceny czy twierdzenia te wskazują na oparcie skargi na ustawowych podstawach. W związku z tym domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Z powołaniem się na podstawę z art. 401 pkt 2 k.p.c. skarżąca wskazywała, że w toku procesu doszło do licznych naruszeń prawa procesowego, na skutek wadliwie świadczonej pomocy prawnej nie była należycie reprezentowana, błędna i wadliwa była opinia biegłego w sprawie, a wydany w niej wyrok wywołuje poczucie niesprawiedliwości i narusza jej prawa. Tak uzasadniona podstawa skargi o wznowienie nie może być traktowana jako wyczerpująca podstawę ustawową ponieważ art. 401 pkt 2 k.p.c. stanowi o braku zdolności sądowej lub procesowej, braku należytej reprezentacji bądź pozbawienia możności działania co nie obejmuje przytoczonych okoliczności wskazywanych w skardze. Ocena więc Sądu, że nie są to okoliczności pozwalające kwalifikować się jako podstawa z art. 401 pkt 2 k.p.c. nie mogło być poczytane za nieprawidłowe. Analogicznie przedstawia się sytuacja z okolicznościami wskazanymi przez powódkę jak podstawa z art. 403 § 2 k.p.c. Żądanie przesłuchania nowych świadków sprawie bez wykazania, że są to dowody, z których nie można było skorzystać w postępowaniu, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania, a tylko o takie dowody chodzi w podstawie z art. 403 § 2 k.p.c., nie mogło być poczytne za wyczerpujące ustawową podstawę wznowienia.
Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
O kosztach pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu zażaleniowym orzeczono na podstawie § 6 pkt 6 i § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 2 ust. 3 i § 19 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461).