Treść orzeczenia
Sygn. akt II CZ 182/10
Postanowienie
Dnia 7 lipca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner (sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa Kopalnie Piaskowca Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. przeciwko „W.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce komandytowo - akcyjnej z siedzibą w S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2011 r., zażalenia strony powodowej na orzeczenie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powodowych Kopalni Piaskowca Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 grudnia 2009 r. w sprawie przeciwko „W.” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. o zapłatę, wraz z zasądzeniem od strony powodowej na rzecz pozwanej kwoty 2 700 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.
Zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego złożyła strona powodowa, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu jako całkowicie bezpodstawne.
Według art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Z przepisu tego wynika, że nieobciążanie kosztami procesu lub obciążanie tylko częściowe nie jest obowiązkiem, lecz uprawnieniem sądu. Sąd winien więc ocenić, czy zachodzi wypadek szczególny, o jakim mowa w powołanym przepisie i wtedy postanowić w sprawie kosztów.
W zażaleniu strona powodowa nie wskazała, poza ogólnikami żadnych przyczyn o szczególnym charakterze, które mogły stanowić o nieobciążaniu jej kosztami na rzecz strony pozwanej, która nie tylko, że nie inicjowała procesu, to go wygrała. Dowiodła więc braku wobec niej dochodzonego roszczenia. Jest więc naturalne, że w takim przypadku powinna otrzymać zwrot poniesionych kosztów. Należy zatem zwrócić uwagę, że częściowe lub całkowite zwolnienie od uiszczenia kosztów strony przegrywającej proces oznacza ich nieuzyskanie przez drugą stronę, która koszty poniosła i proces wygrała, a więc co do zasady ma prawo oczekiwać zrealizowania przez sąd dyspozycji art. 98 § 1 k.p.c. Toteż zasadnie wymaga się, co jest utrwalone w orzecznictwie, aby szczegółowo uzasadnić przyczyny, mające charakter szczególny, ze względu na które wnosi się o zastosowanie art. 102 k.p.c.
Ze względu na to, że w zażaleniu żadne okoliczności uzasadniające zastosowanie art. 102 k.p.c. nie zostały wykazane, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. oddalił zażalenie.