II CZ 111/09PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2010 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 111/09

Postanowienie

Dnia 8 września 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Marian Kocon

w sprawie z powództwa I.(...) - Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. w likwidacji przeciwko Zakładowi Szlifierek „P.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 września 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt WSC (…) [I ACa (…)], uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 października 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki I.(…) Sp. z o.o. w Ł. w likwidacji od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. wniesioną w dniu 5 października 2009 r. Rozstrzygnięcie Sąd drugiej instancji uzasadnił stwierdzeniem, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986

§ 2 k.p.c. wobec nieuiszczenia od niej przez profesjonalnego pełnomocnika opłaty w wymaganej wysokości. Zaznaczył jednocześnie, że stosownie do art. 1302

§ 3 k.p.c. nie wzywa się pełnomocnika do uiszczenia opłaty stałej lub stosunkowej w należnej wysokości.

W zażaleniu powódka zarzuciła naruszenie art. 3986

§ 2 k.p.c. i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest zasadne, chociaż z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącą.

Artykuł 1302

§ 3 k.p.c. został uchylony przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2008 r., nr 234, poz. 1571; dalej: „ustawa zmieniająca”). W konsekwencji przepis ten nie znajduje zastosowania do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie wskazanej ustawy, tj. w dniu 1 lipca 2009 r. lub później (art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej), a zatem także do postępowań kasacyjnych, bowiem mają one samodzielny i odrębny charakter (zob. uzasadnienie uchwały 7 sędziów SN z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122).

W przypadku wniesienia przez profesjonalnego pełnomocnika po dniu 30 czerwca 2009 r. skargi kasacyjnej bez uiszczenia należnej opłaty stałej lub stosunkowej zastosowanie ma art. 130 § 1 k.p.c. z modyfikacją dotyczącą rygoru, a zatem nie zwrotu skargi, lecz jej odrzucenia w wypadku niewykonania zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi (zob. posiadająca moc zasady prawnej uchwała 7 sędziów SN z dnia 15 czerwca 2010 r., II UZP 4/10, BSN 2010, nr 6, s. 18).

Z omówionych przyczyn Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 3941

§ 3 w zw. z art. 39815

§ 1 zd. pierwsze k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.