II CZ 109/14PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 2015 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 109/14

Postanowienie

Dnia 11 marca 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Marian Kocon (sprawozdawca)

SSN Iwona Koper

w sprawie z powództwa R. D. przeciwko "Gospodarstwo Rolne C." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w C. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 marca 2015 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 21 października 2014 r., oddala zażalenie; przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. adwokatowi B. Ł. kwotę 1.800 zł (jeden tysiąc osiemset) podwyższoną o należny podatek VAT tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił - jako spóźniony - wniosek powoda R. D. o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu II instancji, w sprawie przeciwko Gospodarstwu Rolnemu C. sp. z o.o. w C., o zapłatę.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy R. D. wniósł o jego zmianę i sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 165 § 2 k.p.c. oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego lub w placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Wybór formy usługi pocztowej może mieć istotne znaczenie dla ewentualnego późniejszego wykazania, czy pismo procesowe oddane zostało w polskim urzędzie pocztowym w zakreślonym terminie. Przesłanie pisma procesowego przesyłką zwykłą, jak w rozpoznawanej sprawie, może spowodować powstanie wątpliwości, co do zachowania terminu, a także trudności w wykazaniu przez składającego pismo, że zostało ono wniesione w terminie. Podstawowym dowodem staje się umieszczana przez urząd pocztowy na kopercie pieczęć z datą nadania. Jeżeli pieczęć ta jest odbita w sposób uniemożliwiający odczytanie daty, powstają daleko idące utrudnienia w wykazaniu zachowania terminu. Ryzyko wystąpienia takich trudności, czy wręcz niemożliwości wykazana, w jakiej dacie pismo zostało oddane w urzędzie pocztowym, obciąża osobę, która dokonuje wyboru określonego sposobu przesłania pisma.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że w takiej sytuacji niezbędne jest umożliwienie stronie wykazania, że termin został dochowany (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2000 r., IV CZ 65/00, niepubl.). Żalący został zobowiązany do złożenia dowodu nadania wniosku w terminie pod rygorem odrzucenia wniosku, jednak oświadczenie żalącego zostało uznane przez Sąd za niewystarczające. W tej sytuacji nie ma podstaw do przyjęcia naruszenia art. 328 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia, jako spóźniony, podlegał odrzuceniu. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.