Treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 79/07
Postanowienie
Dnia 28 marca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie z powództwa Domu Obrotu Wierzytelnościami "C." - Spółki Akcyjnej przeciwko G. P. i M. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 26 września 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy konstrukcyjne tego nadzwyczajnego, wysoce sformalizowanego środka zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego odrzucenie a limine.
Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze albowiem aktualny środek winien zawierać wyraźnie sformułowany wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie wskazujące na występowanie jednej co najmniej z przesłanek objętych hipotezą art. 3989 § 1 k.p.c.
Wskazanie że skarga kasacyjna powinna być rozpoznana „bowiem nie jest możliwa zmiana zaskarżonego wyroku wydanego z naruszeniem przepisów postępowania po rozpoznaniu sprawy w trybie nakazowym, mimo iż powinna być rozpoznana w trybie zwykłym z powodu wątpliwości co do prawdziwości i treści wypełnienia weksla, który wypełniony został przez nabywcę weksla, to jest powoda, co jest częstą praktyką przedsiębiorstw trudniących się windykacją roszczeń a rozpoznanie skargi kasacyjnej przyczyni się do ukrócenia tej naruszającej prawo praktyki, wpływającej negatywnie na sprawny, szybki i uczciwy obrót gospodarczy" nie odpowiada hipotezie art. 3984 pkt 3 k.p.c. Nie spełnia bowiem wymagania przedstawienia uzasadnienia tego wniosku. Wskazanie zagadnienia prawnego polega bowiem na przedstawieniu jurydycznego wywodu a taki nie został wyartykułowany i wskazaniu dlaczego jest ono istotne (por. Uchwałę połączonych Izb Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92). Zacytowane zdanie niewątpliwie w żaden sposób nie wyczerpuje żadnej z dalszych przesłanek zawartych w art. 3989
§ 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art. 3986
§ 3 k.p.c.