Treść orzeczenia
Sygn. akt II CSK 581/11
Postanowienie
Dnia 11 kwietnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z wniosku B. M. przy uczestnictwie A. M., L. M. oraz D. M. o dział spadku i zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 kwietnia 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania: A. M. i D. M. od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2011 r., odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Skarga kasacyjna uczestników postępowania A. M. i D. M. wniesiona od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 20 kwietnia 2011 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.
Zgodnie z art. 5191
§ 4 pkt 4 k.p.c., dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o zniesienie współwłasności i dział spadku zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia. W sprawach tych skarga kasacyjna przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia równa się co najmniej kwocie stu pięćdziesięciu tysięcy złotych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że w sprawach o podział majątku wspólnego oraz o dział spadku, w razie zaskarżenia postanowienia co do istoty sprawy, wartość przedmiotu zaskarżenia wyznacza z reguły wartość konkretnego interesu (roszczenia, żądania) lub składnika majątkowego, którego środek zaskarżenia dotyczy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2006 r., III CZ 88/06, nie publ; z dnia 30 maja 2007 r., IV CSK 120/07, nie publ; z dnia 24 lipca 2008 r., IV CZ 53/08, nie publ; z dnia 11 sierpnia 2008 r., V CSK 136/08, nie publ; z dnia 3 czerwca 2009 r., IV CSK 107/09, nie publ. oraz z dnia 6 maja 2010 r., II CZ 38/10, nie publ.). W skardze kasacyjnej uczestników postępowania wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 151 615 zł. W apelacji uczestnicy postępowania kwestionowali jednak rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jedynie w części przyznającej uczestniczce postępowania działkę nr 220/2, domagając się przyznania jej na własność. Skoro wartość tego składnika majątkowego ustalono w postępowaniu na kwotę 37 750 zł, to uznać należało, że prawidłowa wartość przedmiotu zaskarżenia, którego skarga kasacyjna dotyczy wyraża się w tej właśnie wysokości.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3986
§ 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.