II CSK 462/09PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział II

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2009 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CSK 462/09

Postanowienie

Dnia 10 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Henryk Pietrzkowski

w sprawie z powództwa B.R. i J.R. przeciwko A.R. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt [...],

1. odrzuca skargę

2. oddala wniosek strony powodowej o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

W związku ze skargą kasacyjną pozwanej A.R. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 listopada 2005 r. należy zważyć, co następuje.

Określone w art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do 22 maja 2009 r.) wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. (w brzmieniu obowiązującym do 22 maja 2009 r.) może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Skarżąca nie zawarła w skardze uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania obejmującego argumenty świadczące o zasadności skargi w rozumieniu art. 3989

§ 1 k.p.c. Pismem z dnia 14 lipca 2009 r. została wezwana do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca zamiast uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania przytoczyła jej podstawę kasacyjną. Należało zatem uznać, że brak, do którego uzupełnienia strona została wezwana nie został uzupełniony. Wobec powyższego, na podstawie art. 3986

§ 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną został oddalony. Strona powodowa ograniczyła się w odpowiedzi do polemiki z zarzutami zawartymi w skardze kasacyjnej i wniosła o oddalenie skargi, nie wskazała natomiast na braki skargi, nie dostrzegając natomiast braków skargi, które doprowadziły do jej odrzucenia. Nie można było zatem odpowiedzi na skargę uznać, jako złożoną w celu obrony praw strony powodowej.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.