Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 74/10
Postanowienie
Dnia 10 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2011 r., skargi J. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 lipca 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa J. P. „H. J. P., R. K.” Spółki Cywilnej w M. przeciwko V. w Berlinie o zapłatę,
1. odrzuca skargę
2. oddala wniosek strony pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w G. z dnia 25 lipca 2007 r., wydanego w sprawie […], dotyczy wyroku sądu pierwszej instancji. Zgodnie z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga dotycząca tego rodzaju orzeczeń jest dopuszczalna jedynie wyjątkowo, gdy niezgodność z prawem wyroku jest następstwem naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Art. 4245
§ 1 pkt 5 wymaga wykazania przez skarżącego, że występuje wypadek wyjątkowy określony w art. 4241 § 2 k.p.c. W tym zakresie skarżący wskazał, że przy dokonywaniu pozwanemu doręczenia odpisu pozwu z załącznikami i wezwania na rozprawę zostały naruszone podstawowe zasady procedury cywilnej dotyczące doręczeń. Powołane przez skarżącego przepisy postępowania regulujące sposób doręczeń pism procesowych i orzeczeń sądowych nie należą do przepisów regulujących podstawowe zasady porządku prawnego w rozumieniu art. 4241
§ 2 k.p.c. Skarżący nie spełnił zatem wymogu określonego w art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c. Z tego względu skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 4248
§ 2 k.p.c.
Wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania skargowego nie był zasadny z uwagi na złożenie odpowiedzi na skargę po upływie terminu określonego w art. 3987
§ 1 k.p.c., który w sprawie znajdował zastosowanie odpowiednio (art. 42412 k.p.c.).