Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 64/13
Postanowienie
Dnia 13 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Dończyk
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 marca 2014 r. skargi P. J. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 kwietnia 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa P. J. przeciwko Telekomunikacji Polskiej - Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę,
1) odrzuca skargę;
2) odmawia przyznania adw. M. M. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację powoda P. J. od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 24 stycznia 2011 r.
W związku z tym wyrokiem Sądu Okręgowego powód wniósł w dniu 17 października 2013 r. skargę o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w zakresie rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji o kosztach sądowych - opłacie sądowej od pozwu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 424 § 1 k.p.c., skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zaskarżone orzeczenie stało się prawomocne z chwilą wydania, tj. z dniem 28 kwietnia 2011 r. Skarga powoda wniesiona została natomiast po upływie dwóch lat od tej daty - dnia 17 października 2013 r. Poza tym, w judykaturze przyjmuje się, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od postanowień wydanych w postępowaniu procesowym, a za takie uważa się rozstrzygnięcia o kosztach procesu, chociażby zostały zamieszczone w wyroku (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2012 r., V CNP 63/11, niepubl. oraz z dnia 9 października 2013 r., II CNP 34/13, niepubl.).
Z podanych względów, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę powoda, jako wniesioną po terminie i niedopuszczalną.
Wobec tego, że skarga została złożona pomimo upływu terminu do jej wniesienia oraz w zakresie rozstrzygnięcia, od którego środek ten nie przysługuje, należało przyjąć, iż sporządzona została sprzecznie z zasadami profesjonalizmu, co uzasadniało konieczność oddalenia wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu wywołanym wniesieniem tej skargi. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).