Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 63/09
Postanowienie
Dnia 13 października 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2009 r. skargi D. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2007 r., wydanego w sprawie z powództwa Polskich Kolei Państwowych Spółki Akcyjnej Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P. przeciwko D. D. o eksmisję, odrzuca skargę oraz zasądza od skarżącej na rzecz Polskich Kolei Państwowych, Spółki Akcyjnej Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P. kwotę 1200 (tysiąc dwieście) zł z tytułu kosztów postępowania skargowego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił apelację pozwanej od postanowienia Sądu Rejonowego w O.
W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwana wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że kwota 11 170,86 zł powstała przez naliczenie wyższej stawki czynszu, jako odszkodowania za bezumowne zajmowanie mieszkania, co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzenia szkody.
Zgodnie z art. 4248
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39319 i 424 k.p.c.