Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 3/06
Postanowienie
Dnia 26 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2006 r. skargi B. K. i M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 października 2005 r., wydanego w sprawie z powództwa B. K. i M. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w P. o zapłatę, odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 października 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od oddalającego powództwo wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 kwietnia 2005 r.
W skardze sporządzonej osobiście powodowie wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 i uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., której nadano moc zasady prawnej - dotychczas niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków , nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie.
Sporządzenie jednak skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika także w zakresie czynności procesowych związanych z tym postępowaniem podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871
§ 1 k.p.c.
Skoro więc skargę wnieśli powodowie osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248
§ 1 k.p.c.).