Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 2/08
Postanowienie
Dnia 28 lutego 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2008 r. skargi B. K. i M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 17 maja 2007 r., sygn. akt I C (…), wydanego w sprawie z powództwa B. K. i M. K. przeciwko M. A. o ustalenie prawa własności nieruchomości, odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w T. wyrokiem z dnia 17 maja 2007 r. oddalił powództwo B. i M. K. skierowane przeciwko M. A. o ustalenie prawa własności nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako działka (…) i uzgodnienie z rzeczywistym stanem prawnym zapisów w księgach wieczystych dotyczących tej nieruchomości. Wyrok ten nie został zaskarżony w trybie instancyjnym przez żadną ze stron i uprawomocnił się 27 czerwca 2007 r. W dniu 12 listopada 2007 r. powodowie złożyli natomiast osobiście podpisaną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego prawomocnego wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed
Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkiem odnoszącym się do osób wskazanych w art. 871 § 2 k.p.c., który jednak nie obejmuje autorów skargi.
Wymaganie profesjonalnego zastępstwa dotyczy również postępowania wszczętego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (analogicznie np. nie publ. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 stycznia 2006 r., III CNP 25/05). Skarga, która została sporządzona osobiście przez powodów, nie mających kwalifikacji przewidzianych w art. 871
§ 2 k.p.c. dotknięta jest nieusuwalną wadą.
Ponadto skarga wykazuje także dalsze poważne nieprawidłowości – nie zawiera bowiem w wymaganej formie żadnego z koniecznych elementów konstrukcyjnych przewidzianych w art. 4245
§ 1 k.p.c.
Z tych względów na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c. skarga podlegała odrzuceniu.