Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 2/07
Postanowienie
Dnia 28 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Żyznowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2007 r. skargi S. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 listopada 2004 r., wydanego w sprawie z wniosku S. W. przy uczestnictwie Z. W. i M. W. o umorzenie postępowania egzekucyjnego, odrzuca skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia.
Uzasadnienie
W osobiście sporządzonej skardze wnioskodawca S. W. wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 30 listopada 2004 r. oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 22 lipca 2004 r. oddalającego wniosek skarżącego o umorzenie postępowania egzekucyjnego.
W myśl art. 871
§ 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym z wyjątkami określonymi w § 2 tego artykułu, które nie znajdują zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, którego to wymagania nie spełnia skarga osobiście sporządzona przez wnioskodawcę. Podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna bez ustalania i badania pozostałych wymagań tej skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).