Treść orzeczenia
Sygn. akt II CNP 12/14
Postanowienie
Dnia 30 czerwca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2014 r. skargi K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 7 maja 2013 r., wydanego w sprawie z powództwa K. K. przeciwko B. D. o zapłatę, odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Skarżący wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 7 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazany przez skarżącego art. 233 § 1 k.p.c. wprost dotyczy ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą skarżący podnosząc, że Sąd przekroczył swobodną ocenę dowodów i całkowicie pominął dowód z operatu szacunkowego oraz zeznań świadka – rzeczoznawcy majątkowego. Również zarzut naruszenia pozostałych przepisów w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd.
Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248
§ 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).