I PZ 29/10PostanowienieSNIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2010 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I PZ 29/10

Postanowienie

Dnia 29 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)

SSN Małgorzata Gersdorf (sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

w sprawie z powództwa W. K. przeciwko […] Bank Spółce Akcyjnej o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 29 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r., Sąd Okręgowy w G. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w efekcie wieloinstancyjnego postępowania w sprawie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 września 2009 r., w sprawie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe za okres od czerwca 2004 r. do grudnia 2005 r., w którym to wyroku Sąd Rejonowy oddalił powództwo. Sąd Okręgowy zasądził też od powoda na rzecz strony pozwanej ([…] Bank S.A.) kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

Postanowienie to zaskarżył na zasadzie art. 102 k.p.c. pełnomocnik powoda. Skarżący podniósł, iż powód dochodził roszczeń pracowniczych, a powód był przekonany do swoich racji. Nadto sprawa była zawiła.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego wymaga oddalenia.

Skarżący zarzuca sądowi niezastosowanie art. 102 k.p.c., gdy tymczasem możliwość nieobciążenia przegrywającego spór dotyczy sytuacji wyjątkowych i jest odstępstwem od reguły generalnej wyrażonej w art. 98 k.p.c.

Sąd Okręgowy zastosował normę prawną zamieszczoną w art. 98 §1 k.p.c. Innymi słowy sąd drugiej instancji rozstrzygający przedmiotowy spór zadecydował o kosztach procesu według reguły ogólnej, nie znajdując szczególnych podstaw i okoliczności zarówno w zakresie toczącego się postępowania, jak i w faktach dotyczących stanu finansowego powoda, by uruchomić normę z art. 102 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w G. jest trafne. Przepis art. 102 k.p.c. stanowi o szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy i nie odnosi się do jej przedmiotu, na co powołuje się skarżący. Sprawy ze stosunku pracy i sprawy związane ze stosunkiem pracy w zakresie kosztów postępowania są traktowane odmiennie, w czym przejawia się ich uprzywilejowanie. Te same względy, tj. przedmiot i charakter sprawy jako sprawy pracowniczej nie mogą być podnoszone dla zastosowania normy zawartej w art. 102 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.