Treść orzeczenia
Postanowienie z dnia 19 grudnia 1996 r.
Sygn. akt I PKN 50/96
Kasacja złożona przez stronę od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 393⁸ § 1
KPC.
Przewodniczący SSN: Józef Iwulski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski, Walerian Sanetra.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 1996 r. sprawy z powództwa P.U.H. "A-Z" Spółki z o.o. w G. przeciwko Izbie Skarbowej w G. o wymiar opłaty skarbowej, na skutek kasacji powoda od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 16 lipca 1996 r. [...] postanowił: odrzucić kasację
Uzasadnienie
Adwokat A. B., w imieniu strony oznaczonej jako "PUH A-Z Sp. z o.o.", wniósł kasację od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 6 marca 1996 r. [...] zarzucając mu naruszenie art. 720 KC oraz art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. c, art. 4, art. 7 i art. 10 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. o opłacie skarbowej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Rozpatrywana kasacja nie zawiera żadnego wywodu dotyczącego dopuszczalności tego rodzaju środka zaskarżenia od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, tak jakby była to kwestia oczywista. Tymczasem ten problem wymaga rozważenia w pierwszej kolejności.
Postępowanie przed NSA jest uregulowane przede wszystkim w ustawie z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Dopiero w sprawach nie unormowanych w tej ustawie, zgodnie z jej przepisem art. 59, stosuje się odpowiednio wskazane w nim przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w pozostałym zakresie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Aby więc uznać możliwość skutecznego złożenia przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego środka zaskarżenia w postaci kasacji, należałoby w pierwszym rzędzie ustalić, czy problem prawomocności i zaskarżalności wyroków NSA nie jest uregulowany we wskazanej ustawie o NSA. Zgodnie z przepisem art. 57 ust. 1 tej ustawy orzeczenia NSA są prawomocne, z wyjątkiem orzeczeń, od których wniesiono sprzeciw na podstawie art. 39 ust. 2 i art. 47 ust. 3. Minister Sprawiedliwości, Prokurator Generalny, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, Rzecznik Praw Obywatelskich, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych także Minister Pracy i Polityki Socjalnej mogą wnieść od orzeczenia NSA rewizję nadzwyczajną do Sądu Najwyższego, jeżeli orzeczenie rażąco narusza prawo lub interes Rzeczypospolitej Polskiej (art. 57 ust. 2). Ustawa o NSA nie przewiduje więc dla samych stron żadnych środków zaskarżenia od prawomocnych wyroków NSA, a jedynie umożliwia wniesienie od nich rewizji nadzwyczajnej przez wskazane organy. Przepis art. 57 ust. 2 ustawy o NSA zachował moc po wejściu w życie ustawy z dnia 1 marca 1996 r. o zmianie Kodeksu postępowania cywilnego, rozporządzeń Prezydenta Rzeczypospolitej - Prawo upadłościowe i Prawo o postępowaniu układowym, Kodeksu postępowania administracyjnego, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 43, poz. 189). Zgodnie z jej art. 10 rewizje nadzwyczajne od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz organów pozasądowych, przewidziane w ustawach szczególnych, rozpoznaje Sąd Najwyższy stosując odpowiednio przepisy o kasacji. Nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego nie wprowadziła więc zmian do systemu zaskarżania orzeczeń NSA w części dotyczącej podmiotów uprawnionych do składania środków zaskarżenia. W dalszym ciągu została więc w tym zakresie utrzymana instytucja rewizji nadzwyczajnej, do złożenia której nie jest uprawniona sama strona, lecz określone organy. Kwestia zaskarżania orzeczeń NSA jest w całości uregulowana w ustawie o NSA i wskazanej ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego. Nie ma więc żadnych podstaw, aby do zaskarżania wyroków NSA stosować przepisy KPC o kasacji. Kasacja złożona przez stronę od prawomocnego wyroku NSA, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 393⁸ § 1 KPC.