I PKN 495/97WyrokSNIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych · Wydział I

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1998 r.

Zobacz w SAOS

Teza

Rozwiązując z nauczycielem mianowanym stosunek pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357) pracodawca nie jest zobowiązany do przewidzianej w art. 38 KP konsultacji ze związkami zawodowymi.

Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 5 lutego 1998 r.

Sygn. akt I PKN 495/97

Teza

Rozwiązując z nauczycielem mianowanym stosunek pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz.U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357) pracodawca nie jest zobowiązany do przewidzianej w art. 38 KP konsultacji ze związkami zawodowymi.

Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Teresa Flemming-Kulesza, Walerian Sanetra.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 1998 r. sprawy z powództwa Marii P. przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej [...] w W. o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 6 listopada 1996 r. [...] oddalił kasację.

Uzasadnienie

Powódka Maria P., w sprawie przeciwko Zasadniczej Szkole Zawodowej Specjalnej [...] w W. o przywrócenie do pracy i odszkodowanie, wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 6 listopada 1996 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem zmieniono wyrok Sądu I instancji (oddalający powództwo) i zasądzono od pozwanej na rzecz powódki odszkodowanie w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia. Sąd II instancji uznał, że rozwiązanie z powódką stosunku pracy na podstawie art. 23 ust. 3 Karty Nauczyciela było wadliwe, gdyż pracodawca nie przeprowadził konsultacji ze związkami zawodowymi w trybie art. 38 KP. W kasacji zarzucono naruszenie art. 56 KP przez nieprzywrócenie powódki do pracy oraz stwierdzono, że powódka podlegała szczególnej ochronie, gdyż do osiągnięcia wieku emerytalnego brakowało jej dwóch lat pracy. Wniesiono o przywrócenie powódki do pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasacja nie jest uzasadniona.

Przepis art. 56 KP nie został naruszony, ponieważ powódce nie przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy (ani o odszkodowanie). Przepis art. 38 KP dotyczy tylko umów o pracę, a powódka nie była pracownikiem umownym, lecz mianowanym. Nie może więc ten przepis mieć zastosowania w przypadku rozwiązania z pracownikiem mianowanym stosunku pracy na podstawie art. 23 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (jednolity tekst: Dz. U. z 1997 r. Nr 56, poz. 357). Pracodawca nie był zatem zobowiązany do konsultacji ze związkami zawodowymi zamiaru rozwiązania z powódką stosunku pracy.

Nie wskazano w kasacji, z jakiego przepisu powódka wywodzi swoje prawo do ochrony w wieku przedemerytalnym. Kwestia ta nie może być zatem rozważana przez Sąd Najwyższy. Przepis art. 393³

KPC stanowi, między innymi, że kasacja powinna wskazywać podstawy kasacyjne. Sąd Najwyższy bada w postępowaniu kasacyjnym prawidłowość stosowania prawa przez sąd II instancji, wnoszący kasację winien zatem wskazać, jakie przepisy - jego zdaniem - zostały naruszone.

Z tych względów, na mocy art. 393¹²

KPC orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.