I PKN 469/97WyrokSNIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych · Wydział I

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 1998 r.

Zobacz w SAOS

Teza

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) nie uzależnia przejścia na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń od zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu.

Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Wyrok z dnia 16 stycznia 1998 r.

Sygn. akt I PKN 469/97

Teza

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz.U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) nie uzależnia przejścia na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń od zastrzeżenia obowiązku ich zwrotu.

Przewodniczący SSN: Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski (sprawozdawca), Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 1998 r. sprawy z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w W. przeciwko "R." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. o zapłatę, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 23 lipca 1997 r. [...] oddalił kasację.

Uzasadnienie

Pozwana "R." Sp. z o.o. w Białymstoku wniosła kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 23 lipca 1997 r. [...] Zaskarżonym wyrokiem oddalono apelację pozwanej Spółki od wyroku Sądu I instancji, zasądzającego na rzecz powoda - Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - kwotę 65.934,04 zł tytułem zwrotu świadczeń pracowniczych zaspokojonych przez ten Fundusz. W kasacji zarzucono, że wyrok Sądu II instancji narusza art. 65 i art. 508 KC wskutek ich niezastosowania w sprawie, a także naruszenia art. 378 § 2 KPC przez nierozpoznanie istoty sprawy. Zdaniem strony wnoszącej kasację, jeżeli pozwany Fundusz zaspokajając roszczenia pracownicze nie zastrzegł obowiązku ich zwrotu przez pracodawcę, to - jak można wnosić z niejasnych wywodów kasacji - nie może on domagać się zwrotu równowartości tych świadczeń.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasacja nie jest uzasadniona. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 1 ze zm.) stanowi, że wypłata świadczeń pracowniczych ze środków Funduszu powoduje z mocy prawa przejście na Fundusz roszczenia wobec pracodawcy lub masy upadłości o zwrot wypłaconych świadczeń. Wnoszący kasację nie dostrzegł istnienia tego przepisu i powołał się na normy Kodeksu cywilnego, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawa o ochronie roszczeń pracowniczych nie tylko, że nie uzależnia powstania obowiązku zwrotu przez pracodawcę równowartości świadczeń wypłaconych ze środków Funduszu od zastrzeżenia przez Fundusz tego obowiązku przy ich przekazywaniu, ale wprost stanowi, iż powstaje on z mocy prawa (art. 10 ust. 1).

Z tych względów, na podstawie art. 393¹²

KPC, orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.