Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 84/12
Postanowienie
Dnia 17 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Dariusz Zawistowski
w sprawie z powództwa J. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi m. W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2013 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 stycznia 2012 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki J. K. od postanowień zawartych w punkcie I i III wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r., w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Prezydenta W. o odszkodowanie. W rozstrzygnięciach tych Sąd Apelacyjny nakazał ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz powódki kwoty stanowiące część nieuiszczonych kosztów sądowych, od których powódka nie była zwolniona.
Powódka wniosła na to postanowienie zażalenie i zażądała jego uchylenia w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Należy w pełni zgodzić się z Sądem Apelacyjnym, że zaskarżenie zażaleniem rozstrzygnięcia Sądu Apelacyjnego objętego punktem I i III wyroku z dnia 15 grudnia 2011 r. było niedopuszczalne, ponieważ nie zawiera ono orzeczenia w przedmiocie kosztów procesu. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji w odniesieniu do zgłoszonego roszczenia oraz nieuiszczonych kosztów sądowych. Nie ma podstaw do przyjęcia, że jako rozstrzygnięcie o kosztach procesu można traktować orzeczenie o pobraniu na rzecz Skarbu Państwa nieopłaconej opłaty sądowej. Nieuiszczone koszty sądowe nie są elementem kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony, o jakich mowa w art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Objęte tym uregulowaniem koszty sądowe, to koszty faktycznie poniesione przez stronę.
Niezależnie od tego podkreślenia wymaga, że nawet w wypadku właściwego zaskarżenia postanowienia dotyczącego kosztów procesu poniesionych w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji nie mogłoby ono być przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego, ponieważ takiej możliwości nie przewiduje art. 3941
§ 1 pkt 2 k.p.c. Przepis ten dopuszcza jedynie zażalenie na postanowienie co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, podczas gdy sąd odwoławczy rozstrzygając o kosztach postępowania przed sądem pierwszej instancji rozstrzyga w istocie o kosztach procesu, o których orzekał już sąd pierwszej instancji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10, z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10, z dnia 27 października 2010 r., V CZ 69/10, niepublikowane). Z powyższych względów zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).