Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 73/10
Postanowienie
Dnia 13 października 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSA Jan Kremer
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa R. G., Z. G. i J. G. przeciwko Miastu W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 października 2010 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie kosztów procesu zawarte w wyroku z dnia 12 marca 2010 r., I ACa (…), w punkcie 3 zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie obciąża powodów kosztami postępowania apelacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 12 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny zasądził od każdego z powodów na rzecz pozwanego miasta W. kwoty po 1 800 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.
Na rozstrzygnięcie to zażalenie wnieśli powodowie, powołując się na naruszenie art. 102 k.p.c. przez jego niezastosowanie i żądając jego zmiany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem z okoliczności sprawy wynika, że art. 102 k.p.c. powinien w niej znaleźć zastosowanie. Powodowie są ludźmi niezamożnymi, o czym świadczy fakt częściowego zwalniania ich od kosztów postępowania w toku tego postępowania. Zresztą sam Sąd drugiej instancji stwierdził ten fakt w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Ponadto, nie można nie zauważyć, że wniesiona przez powodów apelacja w znacznym zakresie okazała się zasadna, choć jedynie względem jednego z pozwanych – Skarbu Państwa. Apelacja została wniesiona osobiście przez powodów, co sprawia, że nie można czynić im zarzutu z nieznajomości orzecznictwa Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących tzw. nieruchomości warszawskich, zwłaszcza że linia orzecznictwa w tego rodzaju sprawach odniesieniu do problemu legitymacji biernej przez długi okres nie była jednolita.
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c. zażalenie uwzględnił.