Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 41/15
Postanowienie
Dnia 20 maja 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Bogumiła Ustjanicz
z dnia 10 sierpnia 2012 r.
w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2015 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2013 r.,
1) oddala zażalenie;
2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego;
3) przyznaje adwokatowi J. C. (Kancelaria Adwokacka w W.) z funduszy Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł podwyższoną o należny podatek VAT z tytułu udzielonej z urzędu powodowi pomocy prawnej nieopłaconej.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. oraz odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako spóźnioną. Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem i zażądał jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zażalenie zostało oparte na gołosłownym twierdzeniu, że pełnomocnik skarżącego nie mógł złożyć skargi o wznowienie postępowania w terminie, gdyż był zmuszony oczekiwać stanowiska swojego klienta, stanowiącego podstawę skargi o wznowienie. Z uwagi zaś, że skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w odległym miejscu nie udało się tego wykonać w terminie przewidzianym ustawowo dla wniesienia skargi o wznowienie. Argumentów tych nie sposób podzielić. Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.). Trafnie więc Sąd Apelacyjny uznał, że termin ten upłynął najpóźniej w dniu 22 listopada 2012 r., skoro przynajmniej trzy miesiące wcześniej skarżący o istnieniu zaskarżonego wyroku się dowiedział. Świadczy o tym fakt, ze w dniu 22 sierpnia 2012 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia tego wyroku. Tymczasem pełnomocnik skarżącego działający z urzędu zapoznał się z aktami sprawy już w dniu 14 listopada 2012 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, natomiast skargę złożył dopiero w dniu 8 kwietnia 2013 r. Nie można przy tym podzielić twierdzenia, że pobyt skarżącego w Areszcie Śledczym uniemożliwił pełnomocnikowi kontakt z mocodawcą i wyjaśnienie, czy istnieją w ogóle podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem w żaden sposób, że usiłował podjąć próbę kontaktu ze stroną w tym przedmiocie. Same twierdzenia pełnomocnika bez skorzystania z jakiegokolwiek środka uprawdopodobnienia (np. dokumentacji wskazującej na prowadzenie korespondencji między pełnomocnikiem a stroną) nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.
Pełnomocnikowi skarżącego z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).