I CZ 41/08PostanowienieSNIzba Cywilna · Wydział I

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2008 r.

Zobacz w SAOS
Jedno kliknięcie tworzy streszczenie, stan faktyczny, rozstrzygnięcie i argumentację tego orzeczenia (bezpłatnie, obowiązują dzienne limity).

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 41/08

Postanowienie

Dnia 4 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

SSN Dariusz Zawistowski

Sygn. akt VI ACa (…),

w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 10 marca 2008 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa Z. M. przeciwko M. D. i W. G. odrzucił skargę kasacyjną pozwanych. W uzasadnieniu wskazał, że wniesiona skarga nie zawiera elementów konstrukcyjnych w postaci wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ani też uzasadnienia tego wniosku. W zażaleniu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W ocenie Sądu Najwyższego pozwani spełnili to wymaganie konstrukcyjne.

Wskazali bowiem na rozbieżność orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Sądów Apelacyjnych co do zakresu możliwości zwolnienia z odpowiedzialności solidarnej i jej skutków, powołując przy tym przykładowe orzeczenia i stwierdzili, że uzasadnia to „wydanie orzeczenia przez Sąd Najwyższy w trybie skargi kasacyjnej”. Sformułowanie to chociaż zastosowane przez pełnomocnika profesjonalnego nie jest dosłownym powtórzeniem treści art. 3984

§ 1 pkt 3 k.p.c., niemniej jednak niewątpliwie stanowi wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem. Ustawodawca nie wymaga od skarżących, by wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej zawsze miał ustawowe brzmienie i należy uznać, że wymaganie to jest spełnione, jeśli tylko wniosek taki można wyinterpretować z treści skargi kasacyjnej.

Jednocześnie nie bez znaczenia jest fakt, że w skardze kasacyjnej pozwanych wskazane sformułowania są powołane niezależnie od uzasadnienia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Jest to więc element wyodrębniony w skardze i spełniają w założeniu pełnomocnika skarżących odmienną funkcję.

Z tych względów zażalenie pozwanych należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815

§ 1 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej w podobnej sprawie?
Znajomość orzecznictwa to jedno — zastosowanie go w Twojej sprawie to drugie. Znajdź na Prawnet zweryfikowanego prawnika od takich spraw.
Znajdź prawnika

Tekst pochodzi z publicznego rejestru SAOS (saos.org.pl). Prawnet nie jest wydawcą tego orzeczenia. Analiza AI i streszczenie AI są materiałem pomocniczym — zweryfikuj je z treścią orzeczenia przed powołaniem.