Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 33/09
Postanowienie
Dnia 16 lipca 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
SSN Marek Sychowicz
w sprawie z wniosku Syndyka Masy Upadłości „P.” S.A. w W. przy uczestnictwie „P.” S.A. w W. o wykreślenie spółki z KRS, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 lipca 2009 r., zażalenia zainteresowanego „G.” Spółki z o.o. w W. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 stycznia 2009 r., oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 21 stycznia 2009 r. Sąd Okręgowy jako Sąd drugiej instancji odrzucił skierowane do Sądu Najwyższego zażalenie G. spółki z o.o. na jego wcześniejsze postanowienie – z 7 stycznia 2009 r., XXIII Ga …/08 – którym oddalono wniosek tej spółki o dopuszczenie do wzięcia udziału w charakterze uczestnika postępowania wszczętego z wniosku Syndyka Masy Upadłości P. spółki akcyjnej o wykreślenie z rejestru. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że skoro postanowienie w przedmiocie udziału G. spółki z o.o. w postępowaniu zostało wydane przez Sąd drugiej instancji, to dopuszczalność jego zaskarżenia trzeba oceniać przez pryzmat art. 3941
§ 2 k.p.c. Dlatego też skoro omawiane postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie wywołanej wnioskiem Syndyka i ma jedynie charakter incydentalny, to zażalenie z powodu jego niedopuszczalności podlegało odrzuceniu.
W zażaleniu na postanowienie z 21 stycznia 2009 r. G. spółka z o.o. domaga się jego uchylenia, a to celem nadania biegu zażaleniu na postanowienie z 7 stycznia 2009 r .
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd Okręgowy wydał postanowienie z 7 stycznia 2009 r. o odmowie dopuszczenia skarżącej spółki do wzięcia udziału w postępowaniu jako Sąd drugiej instancji. Tym samym faktycznie dopuszczalność zaskarżenia tego postanowienia należy oceniać z punktu widzenia unormowania zawartego w art. 3941 § 2 k.p.c.
Oznacza to, że zasadniczym zagadnieniem staje się kwestia, czy w rozważanym wypadku mamy do czynienia z postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, czy też jedynie z tzw. postanowieniem wpadkowym czy też ubocznym, incydentalnym. Z pewnością jest to zagadnienie dyskusyjne i trafnie podkreśla się w uzasadnieniu zażalenia, że w doktrynie spotkać można pogląd odmienny od zaprezentowanego przez Sąd Okręgowy. W realiach procesowych sprawy nie ma jednak potrzeby wypowiadania się co do tego problemu w sposób kategoryczny, gdyż kwestionowane rozstrzygnięcie Sądu, bez względu na zajęte w tym względzie stanowisko, obecnie odpowiada prawu. Zauważyć bowiem należy, że w toku postępowania zażaleniowego doszło do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o wykreślenie spółki akcyjnej P. (postanowienie Sądu Okręgowego w W. z 21 stycznia 2009 r., k. 843). W konsekwencji takiego stanu rzeczy wniosek o dopuszczenie skarżącej spółki do udziału w tej sprawie stał się bezprzedmiotowy. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że spółka akcyjna P. złożyła od tego postanowienia skargę kasacyjną.
Jeżeli zatem zażalenie okazało się nieuzasadnione, to należało orzec jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c.).