Treść orzeczenia
Sygn. akt I CZ 23/07
Postanowienie
Dnia 27 kwietnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący)
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku E.C. przy uczestnictwie H.C. o podział majątku dorobkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 kwietnia 2007 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 22 listopada 2006 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie, w części, w której odrzucono apelację uczestniczki postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestniczki H.C. od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 18 kwietnia 2005 r. w sprawie o podział majątku. W uzasadnieniu sąd wskazał, iż uczestniczka postępowania w apelacji przedstawiła sześć zarzutów, uzasadniając tylko pięć spośród nich. W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestniczka postępowania wniosła o jego uchylenie podnosząc, że podejście Sądu Okręgowego w W. jest zbyt formalistyczne, a apelacja została sporządzona w sposób dokładny i szczegółowo opisuje zarzuty i ich uzasadnienie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Fragment apelacji uczestniczki postępowania oznaczony nr 6 stanowi określenie zakresu zaskarżenia, a nie zarzut apelacji, jak wskazał Sąd Okręgowy w W.
Zgodnie z art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c. apelacja powinna zawierać uzasadnienie zarzutów, co jednak nie oznacza, że w ramach badania przez sąd czy apelacja odpowiada wymogom formalnym, podlega ocenie zakres uzasadnienia i jego merytoryczna jakość. Apelacja uczestniczki postępowania niewątpliwie zawierała element w postaci uzasadnienia zarzutów.
Nieuzasadnione było zaś jej odrzucenie z tego powodu, że skarżący nie uzasadnił zakresu zaskarżenia, który wadliwie został potraktowany przez sąd jako równoznaczny z określeniem podstawy zaskarżenia.
Z tych względów zażalenie zasługiwało na uwzględnienie i zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 39815 § 1 i 3941
§ 3 k.p.c.